Reacties op: De verdragsbijdrage aan het Zorginstituut Nederland (ZIN). Deel 3 – De woonlandfactor en procedurele aspecten van de bijdrage https://vbngb.eu/2016/12/15/de-verdragsbijdrage-aan-het-zorginstituut-nederland-zin-deel-3/ Vereniging Belangenbehartiging Nederlands Gepensioneerden in het Buitenland Mon, 02 Aug 2021 09:56:37 +0000 hourly 1 Door: Jan de Voogd https://vbngb.eu/2016/12/15/de-verdragsbijdrage-aan-het-zorginstituut-nederland-zin-deel-3/#comment-42 Mon, 06 Feb 2017 15:58:32 +0000 http://vbngb.eu/?p=2966#comment-42 In antwoord op Piet de Bakker.

Geachte Heer De Bakker,
Uw persoonlijke verhaal illustreert wat ik beschreef: de regeling voor verdragsrecht is als dwingend of verplicht op te vatten, en ZIN (nu: CAK) heft dan ook zonder onderscheid des persoons de bijdrage. Dat wil zeggen: indien men daarnaast nog een part. verzekering heeft en deze ook gebruikt is voor de heffing van die bijdrage niet van belang. De argumentatie daarvoor staat in het EHvJ arrest C-345/09: iedere verdragsgerechtigde kan te allen tijde aanspraak maken op het wettelijke woonlandpakket, ook al schrijft hij zich zelfs niet bij het woonlandorgaan, en ook al beschikt hij over een particuliere verzekering met hetzelfde of ruimer dekkingspakket.
Bij het streven, door de VBNGB, naar een vrijwillige aanvullende ZVW zal met het dwingende karakter van het verdragsrecht dus rekening moeten worden gehouden.

]]> Door: Piet de Bakker https://vbngb.eu/2016/12/15/de-verdragsbijdrage-aan-het-zorginstituut-nederland-zin-deel-3/#comment-36 Fri, 27 Jan 2017 10:51:44 +0000 http://vbngb.eu/?p=2966#comment-36 Sind 1972 wonen wij – intussen gepensioneerd AKZO-medewerker – in het Duitse Wuppertal. Wij zijn tot nu toe voor ziektekosten verzekerd bij het met AKZO verbondene OZF. Toen wij in 2006 door het College van Zorgverzekeraars werden ingelijfd, hebben wij daartegen bezwaar aangetekend. Dit bezwaar werd, met verwijzing naar wettelijke regelingen, afgewezen. Kennelijk om deze beslissing verder te onderbouwen, zijn, aldus de aanduidingen van het Duitse ziekenfonds, medewerkers van het ZIN naar Wuppertal gereisd, om extra argumenten te verzamelen. Wij werden daarover niet geïnformeerd.
Niettemin hebben wij onze Nederlandse ziektekostenverzekering voortgezet, enerzijds omdat zij meer biedt dan het Duitse ziekenfonds, anderzijds omdat wij op grond van mijn leeftijd (geboren 1932) geen aanvullende verzekering meer konden afsluiten. Het gevolg is, dat wij fors moeten betalen aan het ZIN voor diensten die wij niet benutten. Alle daartegen kenbaar gemaakte protesten ketsten af op een solide “burokratenwand”.
De briefwissel met het ZIN leverde o.a. volgende informatie:
a) Verzoek om in aanmerking te komen voor een “no-claim bonus”, afgewezen; wij hebben geen inzicht in uw “zorgconsumptie”
b) Verzoek herhaald met verklaring van het Duitse ziekenfonds, dat wij geen zorgconsumptie hadden, afgewezen. De mededeling, dat de no-claim bonus verrekend was, is gelogen; dit had immers in de jaarafrekeningen moeten verschijnen. In 2008 werd de no-claim regeling afgeschaft.
c) Tenslotte heb ik met verbijstering kennis genomen van het feit, dat het Duitse Ziekenfonds betaald wordt zonder daarvoor een tegenprestatie te leveren. Dat,terwijl men dagelijks geconfronteerd wordt met besparingen in de zorg, wordt hier het geld uit het venster gesmeten.
Ik juich het toe, dat Nederlanders in het buitenland geholpen worden, wanneer zij in moeilijkheden verkeren. In geval van de ziektekostenverzekering zijn we echter het slachtoffer van burokraten, die “ohne Rücksicht auf Verluste” hun idee ten koste van anderen willen realiseren.
Met vriendelijke groet,
Piet de Bakker

]]>