De SVB schrijft verder dat zij vanaf 1 januari 2019 meer “loonbelasting” inhouden op uw pensioen. Dat is vreemd, aangezien men al niets inhield omdat wij onder het Duitse belastingregime vallen. Om de zaken voor de gepensioneerden in het buitenland (EU) dus makkelijker te maken gaat men nu ineens wel loonbelasting heffen (weer zo’n term dat het niet is, het is geen loon maar staatspensioen). In de bijgevoegde specificatie schrijft men ineens geen “loonbelasting” maar “loonheffing”. Een toegepast percentage wordt verder niet genoemd. Dit is zeker om het vooral duidelijk en begrijpelijk te houden.

Vervolgens schrijft men; “Kijk in de bijlage op welke manier u de heffingskorting die u niet meer bij ons krijg,t terug kunt krijgen.” Daar gaan zij weer; bedoeld zal worden; “hoe u de ingehouden “loonbelasting” of “loonheffing” terug kunt vorderen. Daar heeft men het volgende op gevonden.

– Een van de voorwaarden om dit terug te krijgen is; “U betaalt over 90% of meer van uw totale inkomen (men zal bedoelen wereldinkomen maar wordt niet genoemd) belasting in Nederland. Men zal bedoelen inkomstenbelasting maar wordt niet genoemd.

– Dit houdt dus in dat, indien men onder het belastingregime van Duitsland valt (wet ter voorkomen dubbele belasting) de ingehouden loonbelasting (voorheffing op de inkomstenbelasting) niet kan terugvorderen. Eveneens, indien men onder de grens van 90% uitkomt, men buiten de boot valt. De heffingskorting is daarmee “kalt gestellt” en heeft deze groep het nakijken.

– Gelet het gelijkheidsbeginsel lijkt mij deze regeling strijdig. Daar komt nog bij dat deze loon/inkomstenbelasting/heffing niet geheven wordt over 90% van de Nederlandse pensioenen maar over de volle 100%. Zo ook worden de inkomensafhankelijke bijdragen VWZ en LWZ geheven over de volle 100% inkomen uit Nederland en voor de volle 100% op inkomen buiten Nederland en niet over 90% hiervan. Hier gaat dus iets heel erg fout.

De wet langdurige zorg. WLZ

– De pensionada die buiten Nederland wonen betalen het volledige percentage (9,65%) over hun wereldinkomen aan bijdrage aan deze verzekering tegen kosten voor langdurige zorg.
Gelet op deze wet, bepaalt de SVB of iemand verzekerd is voor deze verzekering. Van de SVB ontvingen wij een schriftelijke verklaring dat wij niet verzekerd zijn aangezien wij in het buitenland wonen. De kosten voor langdurige zorg zitten in Duitsland in de basisverzekering. De Nederlandse Belastingdienst stelt in hun voorwaarden om deel te mogen nemen in het Verdragslanden verzekeringssysteem (ZVW) men in Nederland niet verzekerd mag zijn tegen kosten volgens de WLZ. Dus twee overheidsinstanties bepalen dat wij niet tegen WLZ kosten zijn verzekerd. De SVB houdt derhalve geen bijdrage (9,65%) in van de AOW. De bedrijfspensioenfondsen doen dit echter wel in opdracht van het CAK zo beweren zij.

– Het Centraal Administratiekantoor (CAK) voorheen het Zorginstituut trekt zich hier allemaal niets van aan en komt einde jaar met een naheffing voor de WLZ verzekering berekend over het wereldinkomen.

– Bij navraag bij het CAK verklaart men dat men gehouden is dit te heffen op grond van artikel 6.3.1 welk artikel niet bestaat. Het CAK verklaart verder dat wij geen recht hebben op vergoeding van kosten voor langdurige zorg in het buitenland. Wij kunnen er alleen aanspraak maken indien wij in Nederland deze zorg krijgen. Dat kan natuurlijk niet, dit zou net zo iets zijn dat men wegenbelasting moet betalen en geen auto bezit. Hier zijn de laatste woorden nog niet over gezegd. De wet zegt echter heel wat anders en wel dat ook zorginstellingen die niet op het Nederlandse lijstje staan aangemerkt kunnen worden om als zorgverlener erkend te worden. Hoe dit geregeld moet worden wordt verder niet genoemd.

– Wij zouden er geen bezwaar tegen hebben om hiervoor wel te betalen mits net zoals bij vergoeding van andere medische kosten dit één op één vergoed wordt aan de Duitse Krankenkasse waar wij verzekerd zijn.

– Maar er is een ander saillant detail. De Nederlandse burger betaalt 9,65% premie of bijdrage zo men wil berekend over het wereldinkomen. De Duitse werknemer betaalt 1,525% voor de “Pflegeversicherung” en de werkgever betaalt eenzelfde percentage. Dus totaal 3,05% met een max. (ik moet nog uitvinden of gepensioneerden dit ook betalen). Het is nogal een verschil. Te meer men in Duitsland veel REHAB ziekenhuizen kent waar men na een operatie gaat herstellen.

Concluderend:

– Hiaten en ongelijkheid bij de terugvordering ingehouden loon/inkomstenbelasting.
– Hiaten bij het WLZ systeem.

Gaarne jullie bevindingen met deze materie.

https://www.rijksoverheid.nl/documenten/rapporten/2019/01/14/beleidsinformatiekaart-2019

De motie is op 15 november verworpen

De motie is op 15 november verworpen.

https://www.rijksoverheid.nl/documenten/circulaires/2018/12/18/belangrijkste-wijzigingen-belastingen-2019

zie: https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-864567

Tariefmaatregel grondslagverminderende posten

De leden van de VVD-fractie lezen dat het Belastingplan 2019 de tariefmaatregel voorstelt van de verzilvering tegen het lage tarief voor grondslagverminderende aftrekposten zoals giften. Deze leden vragen, mede namens de leden van de fracties van het CDA, D66 en de ChristenUnie, de regering om een tabel met hierin opgenomen hoe en tot welke bedragen de giftenaftrek kan worden verzilverd voor AOW-gerechtigden over de periode 2018 tot en met 2021. AOW-ers hebben immers een lager inkomstenbelastingtarief dan het reguliere tarief van – uiteindelijk – 37,05%, zo brengen de leden van de VVD-fractie onder de aandacht van de regering.
Heeft de regering onderzoek gedaan naar de mogelijke gevolgen voor reeds vóór 2019 overeengekomen periodieke giften onder een schenkplan van ten minste vijf jaar (periodieke uitkeringen), zo vragen de leden van de VVD-fractie, mede namens de leden van de CDA-fractie en de leden van de D66-fractie. Zo ja, wat was de uitkomst van deze toets? Verwacht de regering dat lopende schenkplannen door donateurs mogelijk voortijdig worden beëindigd omdat de in het vooruitzicht gestelde aftrekpost niet langer tegen het marginale tarief kan worden afgetrokken? Daarmee houden deze belastingplichtigen per saldo bij de fiscaal gefacilieerde schenking netto minder over. Wil de regering verduidelijken waarom in dezen geen overgangsregeling is getroffen voor lopende schenkplannen? Hoe beoordeelt de regering in dezen de goede trouw in de relatie tussen burger en overheid? De leden van de VVD-fractie constateren dat als dergelijke periodieke uitkeringen tussentijds worden beëindigd dit leidt tot herziening van eerdere aangiften inkomstenbelasting waarin de periodieke uitkeringen in aftrek zijn gebracht. Kan de regering aangeven over hoeveel gevallen het gaat, wat de meeropbrengsten voor de overheid kunnen zijn, en hoeveel beslag dit zal leggen op de capaciteit van de Belastingdienst, zo vragen de aan het woord zijnde leden.

De verzilvering tegen het laagste tarief in de inkomstenbelasting roept bij de leden van de VVD-fractie, mede namens de leden van de fracties van het CDA, D66 en ChristenUnie, nog een vraag van andere aard op. In het Besluit voorkoming dubbele belasting12 en onder de toepassing van belastingverdragen wordt dubbele belastingheffing voorkomen door een aftrek te verlenen op de theoretische Nederlandse
belasting die over het wereldinkomen wordt berekend overeenkomstig de Nederlandse belastingregels. Deze voorkoming van dubbele belasting vindt aldus plaats tegen het gemiddelde belastingtarief. Deze leden vragen de regering of met de tariefmaatregel uitsluitend is gekozen voor een hogere budgettaire opbrengst of dat er sprake is van een systeemwijziging, ook voor andere terreinen van het belastingrecht. Deze leden vragen de regering om uitgebreid te reflecteren op het verschil in de benadering voor de verzilvering van aftrekposten, zoals giften, tegen het laagste tarief en de voorkoming van dubbele belasting waarvoor gemiddelde tarieven worden gehanteerd.

35 026
Wijziging van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Belastingplan 2019)
Nr. 53
MOTIE VAN HET LID VAN ROOIJEN
Voorgesteld 14 november 2018
De Kamer,
gehoord de beraadslaging,
constaterende dat gepensioneerden recht hebben op maximaal de helft van de algemene heffingskorting;
overwegende dat het argument voor dit onrecht is dat gepensioneerden geen AOW-premie betalen;
overwegende dat het argument voor dit onrecht niet meer geldig is, omdat grote groepen niet-gepensioneerden, met name lage en middeninkomens, door de heffingskortingen ook niet of nauwelijks nog AOW-premie betalen;
verzoekt de regering, de algemene heffingskorting voor gepensioneerden en werkenden gelijk te trekken,
en gaat over tot de orde van de dag.
Van Rooijen

35 026 Wijziging van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Belastingplan 2019)
Nr. 54 MOTIE VAN HET LID VAN ROOIJEN Voorgesteld 14 november 2018
De Kamer, gehoord de beraadslaging,
constaterende dat de ouderenkorting tot en met 2018 zeer abrupt werd afgebouwd bij een inkomen van meer dan € 36.057;
constaterende dat de ouderenkorting ook in 2019 nog steeds veel sneller wordt afgebouwd dan andere heffingskortingen;
overwegende dat fiscale leeftijdsdiscriminatie onwenselijk is;
verzoekt de regering, om het afbouwpercentage van de ouderenkorting te verlagen van 15% naar 5%,
en gaat over tot de orde van de dag.

Het kabinet handhaaft dus de bestaande systematiek van inhouding van de houdbaarheidsbijdrage (voorloper: Bos-belasting). Dat houdt in dat het max. van de tweede schijf slechts voor 75% meegenomen wordt in de jaarlijkse indexering van het schijfmaximum bij wie geboren is na 1945. Op deze wijze wordt een geleidelijke verdere fiscalisering van de AOW bewerkstelligd, speciaal voor de AOW-gerechtigden in die leeftijdscategorie. Het blijkt uit het verder uiteenlopen van de maxima tweede schijf van degenen die geboren zijn voor en vanaf 1946, dat in 2021 opgelopen kan zijn tot bijna 1000 Euro. De snelheid van oplopen van het verschil is afhankelijk van de ontwikkeling van de inflatie en die is sinds de invoering van de houdbaarheidsbijdrage laag geweest. Daarom is er in het verleden al eens discussie geweest over een versnelde verlaging van het maximum van de jongere leeftijdsgroep, maar dat zit niet in dit Regeerakkoord.
Overigens geldt deze vorm van fiscalisering ook voor het WLZ-fonds zolang de WLZ-premie constant gehouden wordt, zoals besloten is voor deze kabinetsperiode en de te verwachten premietekorten door het Rijk worden aangevuld. Immers: het maximum van de tweede schijf is het maximum van het premie-inkomen van alle (drie) de volksverzekeringen (de ZVW wordt veel minder door deze systematiek getroffen omdat deze veel meer uit premies en ink. afhankelijke bijdragen apart gefinancierd blijft worden). Voor het kleine ANW-fonds zal het nauwelijks of niet van betekenis zijn.
Gepensioneerde buitenlands belastingplichtigen (met wat hoger inkomen) – die veelal niet verzekerd zijn voor de volksverzekeringen – hebben ook met deze fiscalisering te maken voorzover hun box 1 inkomen (met name pensioenen) aan Nederlandse heffing onderhevig zijn. Dat is problematisch omdat ze niet profiteren van de standaardheffingskorting (behalve als ze kwalificeren als kbb’er): noch die voor de inkomstenbelasting, noch die voor ANW, noch die voor de kwantitatief veel belangrijkere WLZ.
Hun effectieve belastingdruk in vergelijking met Nederlandse ingezetenen wordt dan relatief hoger. Dit als zodanig is een argument tegen die fiscaliseringssystematiek, danwel voor verruiming van de mogelijkheden om te kwalificeren van buitenlands belastingplichtige, danwel tegen het overnemen van tekorten in het WLZ-fonds door het Rijk.