Vooralsnog geeft het EHvJ niet toe aan deze fractionele benadering van toekenning van fiscale voordelen ivm de persoonlijke en gezinssituatie. Hoogstens zou een pro-rata-benadering een manier kunnen zijn over de wijze van verrekenen indien, na toepassing van de Schumacker doctrine, een bronstaat gerechtigd is de eigen fiscale voordelen te verrekenen met vergelijkbare voordelen. Dit aspect komt in Nederlandse recente rechtszaken over de KBB wel aan de orde. Maar dat is van beperkter betekenis dan het voorstel dat deze scriptie-auteur deed.

Dit uit zijn Conclusie:

6.4 Aanbeveling
Als alternatief op de diverse regelingen die in de EU-lidstaten zijn ingevoerd naar aanleiding van de Schumacker-doctrine, zoals de regeling van de kwalificerende buitenlandse belastingplichtige, wordt in de literatuur het systeem van de fractionele belastingheffing bepleit. In dit systeem worden niet-ingezetenen belastingplichtige in elk van de lidstaten in beginsel gelijkgesteld met ingezetene belastingplichtige. De belastheffing zou als volgt werken:
1. Het wereldinkomen wordt bepaald conform de wet- en regeling van de werkstaat;
2. Op het wereldinkomen worden de volledige persoonlijke tegemoetkomingen in mindering gebracht. Hieruit vloeit de belastbare grondslag.
3. Vervolgens wordt berekend hoeveel belasting betaald zou moeten worden als het gehele inkomen in de werkstaat zou zijn belast door de belastbare grondslag te vermenigvuldigen met het toepasselijke tarief van de werkstaat;
4. Tot slot wordt de berekende belasting vermenigvuldigd met de evenredigheidsbreuk, die bestaat uit het inkomen uit de werkstaat gedeeld door het wereldinkomen.
Het voordeel van dit systeem ten opzichte van de Schumacker-doctrine is dat altijd precies 100% van de persoonlijke tegemoetkomingen in aanmerking genomen wordt van de belastingplichtige. Andere voordelen zijn dat het progressievoorbehoud en de pro rata-benadering direct zijn ingevoerd, aangezien het in het systeem van de fractionele belastingheffing zit.
Gelet op het bovenstaande en de in paragraaf 5.5 besproken argumenten acht ik het systeem van de fractionele belastingheffing een geschikt en uitvoerbaar alternatief om aan de bezwaren van de Schumacker-doctrine tegemoet te komen. Bovendien wordt met deze methode een hogere mate van harmonisatie bereikt, wat uiteindelijk de werking van het vrije verkeer binnen de EU ten goede komt.

Dag mevrouw Koekoek,
Wie ooit eerder als kwalificerend buitengewoon belastingplichtige erkend is, kan via een VA de heffingskorting maandelijks terugkrijgen. Wie nog niet eerder die kwalificatie heeft gehad moet daarop moeten wachten.
Om u te adviseren over het invullen van het formulier zou ik meer moeten weten over uw omstandigheden. Wij gaan overigens niet zover dat wij een belastingadviseur vervangen.
Ik zie echter dat u geen lid bent en onze policy is dat wij eenvoudige vragen beantwoorden ongeacht het lidmaatschap, maar dat wij het beantwoorden van ingewikkelder vragen en het verlenen van persoonlijke assistentie beperken tot de leden. Deze beperking heeft zowel te maken met capaciteit als met de noodzakelijke aantrekkelijkheid van een lidmaatschap.

zie mijn column over de zorgbijdrage waar de berekeningswijze voor die bijdrage aan het CAK uiteengezet wordt. Maar om uw vraag te beantwoorden: u heeft beiden als verdragsgerechtigden in het kader van de heffing van de zorgbijdrage slechts recht op het WLZ deel in de standaardheffingskorting (maal de Duits woonlandfactor). U kunt het uitrekenen op basis van hoofdstuk 8 van de Wet Inkomstenbelasting 2001, maar het CAK vermeldt mogelijk het ook op hun site.

Als iemand belastingplichtig is in Nederland dan heeft die persoon ook recht op heffingskorting, ook al woont die persoon in het buitenland.

De domme maatregel van 2019 om deze maatregel te veranderen is typerend voor de onbekwaamheid van het huidige beleid.

Het wordt tijd dat we een andere regering krijgen die iets meer voor de pensioenaris doet i.p.v. inkrimpen op hun inkomen.