In het arrest wordt niet gesproken over de toepassing van het belastingverdrag. Bloot eigendom lijkt me te leiden tot inkomen uit onroerend goed. Dat is blijkens art. 6 van het belastingverdrag toegewezen aan Frankrijk voor heffing (met progressievoorbehoud in Nederland, maar dat heeft weinig betekenis omdat box 3 in die jaren nog geen progressie in het tarief kende). Het gaat hier om een binnenlands belastingplichtige.
Wel geldt dat in beginsel schenkingsbelasting verschuldigd is ook aan Nederland, maar – zoals Jaap terecht opmerkt – zal Nederland eenzijdig rekening houden met evt verschuldigde Franse belasting bij verkrijgen van het blote eigendom.

Dank Jan voor je antwoord. Dat overdenkend, vermoed ik, dat er weinig aan te doen is.
Er is geen verdrag tussen Nederland en Frankrijk rond successie. Nederland is over het algemeen genegen om elders betaalde successie in mindering te brengen op in Nederland verschuldigde. V.w.b. onroerend goed heft Frankrijk altijd over de waarde van in Frankrijk gelegen onroerend goed. Ongeacht de woonplaats van de successieplichtige.
En omdat Nederland (zie vonnis) de Franse constructie zoals gebruikt niet kent, kom ik tot mijn vermoeden, dat er vermoedelijk geen constructie mogelijk is in dit geval. Als men dat al zou willen. Belastingvermijding is m.i. hier ook in het spel.

En….successierecht blijft een discussiepunt.

Jaap

Daarvoor ken ik het Franse recht onvoldoende. Ik vraag me af wat de gevolgen zijn als de figuur van de erfdeling vooraf niet gebruikt zou zijn en het kind gewoon samen met de moeder zou erven, of er een testament zou zijn waarbij het kind het blote eigendom zou erven en de moeder het vruchtgebruik bij overlijden van de vader. Het betreft hier dan wel een grensoverschrijdende erfenis met bovendien de vraag aan welk land het kind in zo’n geval belastingplichtig is voor erfbelasting.