Daaruit:
3Beoordeling door de rechtbank
3.1. Tussen partijen was in geschil of Nederland loonbelasting mag heffen over de door belanghebbende ontvangen uitkering uit het nabestaandenpensioen in de maand januari 2021. Het geschil zag enkel op het gedeelte van het nabestaandenpensioen dat is opgebouwd in de periode vanaf 1 juli 1999 en was beperkt tot de vraag of de laatste dienstbetrekking van de echtgenote van belanghebbende privaatrechtelijk of publiekrechtelijk van aard was.
3.2. Naar aanleiding van de nieuwe informatie en stellingen opgenomen in het door belanghebbende kort voorafgaand aan de zitting ingediend stuk (6 oktober 2022), heeft de inspecteur zich ter zitting op het (gewijzigde) standpunt gesteld dat de laatste dienstbetrekking van de echtgenote privaatrechtelijk van aard was. Belanghebbende stelt in dit laatste stuk dat sprake was van een akte van benoeming. Een akte van benoeming behoort volgens de inspecteur normaliter bij een privaatrechtelijk dienstverband. De inspecteur concludeert daarom, gelet op deze nieuwe informatie in samenhang met de andere informatie in het dossier, tot een gegrond beroep waarbij de in te houden loonheffing over het nabestaandenpensioen voor de maand januari 2021 op nihil dient te worden vastgesteld.
3.3. Er bestaat niet langer een geschil tussen partijen. De rechtbank zal dienovereenkomstig beslissen.

Volgens de rechtbank, vanochtend gebeld, worden niet alle stukken gepubliceerd en zou ook in dit geval niet gebeurd zijn.

Zoals in de eerste posting in deze draad staat: deze is gewoon te vinden op rechtspraak.nl.

Meneer Starink en zijn dissertatie. Mij is gebleken dat de belastingdienst blind staart op deze dissertatie en geen enkele vorm van wetgeving ter beschikking heeft om haar standpunten te verdedigen behalve deze dissertatie. De belastingdienst heeft aan mij nog nooit aangetoond andere informatie ter verdediging te hebben.

In de dissertatie van Bastiaan Starink , sectie 6.5.3., komt de problematiek van hoe om te gaan met arbeidsongeschiktheidspensioen en nabestaandenpensioen terzake van (wel of niet) splitsen in overheids- en particulierpensioen uitgebreid aan de orde. Zie: Belastingheffing over particulierpensioen en overheidspension in grensoverschrijdende situaties.
Starink stelt dat er discussie mogelijk is over de vraag of en hoe er dan gesplitst moet worden, maar geeft zelf een aantal overwegingen daartoe. Het verdient aanbeveling die sectie te lezen alvorens te beslissen tot hoger beroep over te gaan.
zie bijv. : https://docplayer.nl/7433105-Belastingheffing-over-particulierpensioen-en-overheidspension-in-grensoverschrijdende-situaties-starink-bastiaan.html

Meneer Boret heeft drie bewijsstukken aangevoerd bij de rechtbank.
De conclusie van de rechtbank is dat meneer Boret niet heeft bewezen dat hij in zijn recht staat.
De bewijsstukken komen:
1. van het uitvoeringsorgaan pensioenen, het ABP. Dit bewijsstuk heeft de rechter van tafel geveegd. Bij wie je dan wel een bewijsstuk moet halen is mij een raadsel. Als het gaat over pensioenen geeft de rechter het ABP geen gelijk, en de belastingdienst wel.
2. Een uitspraak van het Europees Hof omtrent invaliditeitspensioen wordt door de Nederlandse rechter ook van tafel geveegd, en wederom gelooft de rechter de belastingdienst.

Het is dus geen kwestie van “dat ik meen dat de uitspraak van de rechtbank Breda onjuist is” , maar de uitspraak is broddelwerk, niet goed in de stukken gelezen, en overduidelijk: onjuist!
Of er moet vooropgezetenheid in de uitspraak zitten, maar daar wil ik liever niet over denken.

Vastgesteld kan worden dat de Heer Boret meent dat de uitspraak van de Rechtbank onjuist is omdat hij geen gelijk kreeg. Begrijpelijk is dan een kwalificatie “kletskoek”. Zoals ik al eerder schreef: bezwaren tegen de rechtbank uitspraak dienen op inhoudelijke gronden geformuleerd te worden; en als ze zwaarwegend zijn, kunnen die uiteraard in hoger beroep worden gebracht.