Hartelijk dank

• Hoedanigheid: - Lid

Ik kan geen nieuwe jurisprudentie vinden over heffing WAZ van een inwoner van Portugal.

Is u iets bekend over mogelijke ontwikkelingen, nieuwe rechtszaken, waardoor in het geval van een WAZ-uitkering, ook de heffing aan Portugal toegekend wordt? Er is immers weinig verschil tussen de aard van WAO en WAZ.
Bvd
Ruud

• Hoedanigheid: - Lid

Dat is nog maar de vraag. De Hoge Raad heeft het feit dat de AOW via een omslagstelsel is gefinancierd, ook al is enige tijd de AOW-premie wel aftrekbaar geweest als persoonlijke verplichting, genoemd als niet voldaan zijn aande eis van fiscale faciliëring in het verleden als bedoeld in art. 18 lid 2a van het belastingverdrag. Al eerder sprak ik uit dat mijns inziens een vergelijkbare redenering voor de WAO geldt. Het zou wenselijk zijn in een rechtszaak te toetsen voor alle Nederlandse sociale zekerheidsuitkeringen die in Portugal genoten worden of het gegeven dat ze via een omslagstelsel gefinancieerd worden/werden (daaronder de WAZ) inderdaad leidt tot het ontbreken van heffingsrecht voor Nederland, gegeven die Hoge Raadsuitspraak. Dat de Hoge Raad in de specifieke uitspraak over de WAO in Portugal niet aan toetsing van art. 18 lid 2a van het verdrag toekwam maakt dit urgenter.
Overigens zijn er aanwijzingen dat Portugese inspecteurs soms geen heffingsrecht voor Portugal wensen te aanvaarden over de AOW, kennelijk omdat ze de Hoge Raadsuitspraak niet kennen of niet wensen te volgen.

Heffingsrecht is bij verdrag aan Nederland. Aangifteplicht bestaat tenzij er geen belasting betaald hoeft te worden.

3.1.
De rechtbank zal eerst de voorwaarde van artikel 18, tweede lid, onderdeel b van het Verdrag behandelen (hierna: voorwaarde b). De Hoge Raad heeft ter zake van voorwaarde b in zijn beslissing het volgende antwoord gegeven op een prejudiciële vraag van de rechtbank:

“Voor de toepassing van artikel 18, lid 2, letter b, van het Verdrag geldt dat is voldaan aan de voorwaarde dat een uitkering in de heffing wordt betrokken, wanneer die uitkering volgens de wetgeving van de woonstaat in de belastingheffing moet worden betrokken. Daarbij komt geen betekenis toe aan het effect op die heffing van maatregelen ter voorkoming van dubbele belasting.”

3.2.
Aan voorwaarde b wordt voldaan indien de WAO-uitkering niet tegen het algemeen van toepassing zijnde belastingtarief voor inkomsten verkregen uit niet-zelfstandige arbeid, dan wel het brutobedrag van de WAO-uitkering voor minder dan 90 percent, in de belastingheffing wordt betrokken in Portugal. Niet in geschil is dat de WAO-uitkering feitelijk in Portugal volledig tegen het algemeen van toepassing zijnde belastingtarief in de belastingheffing is betrokken. Dat is echter niet doorslaggevend omdat – zie 3.1 – het erom gaat hoe de WAO-uitkering volgens de wetgeving in Portugal in de belastingheffing moet worden betrokken.

Nu de WAO-uitkering feitelijk volledig in de belastingheffing is betrokken tegen het algemeen van toepassing zijnde belastingtarief in Portugal, ligt het op de weg van de inspecteur om voldoende onderbouwd uiteen te zetten dat niettemin toch aan voorwaarde b is voldaan. Deze onderbouwing heeft de inspecteur niet gegeven. In zijn reactie van 23 november 2020 heeft de inspecteur volstaan met een verwijzing naar zijn verweerschrift en de reactie van 25 maart 2020 op de voorgestelde prejudiciële vragen. Dat is onvoldoende. In deze stukken is de stelling te vinden dat Portugal altijd credit verleent voor socialezekerheidsuitkeringen die het bedrag van € 10.000 overschrijden, alsmede de stelling dat de reden dat belanghebbende geen credit heeft ontvangen, te wijten is aan het feit dat belanghebbende aan de Portugese belastingautoriteiten niet (voldoende) duidelijk heeft gemaakt dat het gaat om een socialezekerheidsuitkering. Dit is onvoldoende als onderbouwing. Zeker gelet op het antwoord van de Hoge Raad op de vraag van de rechtbank over de betekenis van een maatregel ter voorkoming van dubbele belasting voor de toepassing van voorwaarde b, had de inspecteur een nadere toelichting moeten geven over de aard van de credit, met name of die credit niet een maatregel ter voorkoming van dubbele belasting is. Dat geldt te meer nu de inspecteur in zijn verweerschrift ervan lijkt uit te gaan dat de (gestelde) credit juist wel gegeven wordt in het kader van de voorkoming van dubbele belasting.3

Bij gebrek aan voldoende onderbouwing door de inspecteur komt de rechtbank niet toe aan een beoordeling van de juistheid van stellingen over het Portugese recht.

3.3.
Gelet op het voorgaande is niet komen vast te staan dat aan voorwaarde b is voldaan. Dit betekent dat het heffingsrecht over de WAO-uitkering van belanghebbende in de buitenlandse periode van € 16.745 niet aan Nederland maar aan Portugal toekomt. Het beroep is daarom gegrond. De aanslag IB/PVV voor het jaar 2016 moet wat betreft de IB worden verminderd tot een aanslag naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van (€ 26.389 minus € 16.745 is) € 9.644.