Het in de eerste alinea gestelde, namelijk dat het woonland heft over het totaal van AOW en pensioeninkomsten, is in zijn algemeenheid onjuist. De heffing over de diverse onderdelen van het inkomen is per belastingverdrag verschillend. Het komt veel voor dat beide typen inkomsten niet bij elkaar gevoegd worden.

Het terugdraaien van de nu al bestaande gedeeltelijke fiscalisering van de AOW (het fonds wordt immers nu al voor een substantieel deel door belastinginkomsten gevormd) zou een beduidend hogere AOWpremie met zich brengen, en inderdaad- behoorlijk wat denivellering. Ik verwacht weinig bijval voor een dergelijk idee bij politieke partijen. Beperking van de discussie tot hetgeen in het rapport van de commissie draagkracht AOW aan de orde wordt gesteld over fiscalisering AOW, en de rol van gepensioneerden in de financiering daarin, lijkt me vruchtbaarder.

Wanneer een NL’er in hetbuitenland woont en vanuit NL de AOW ontvangt is dat inkomen.
Dat inkomen wordt daar op 1 hoop gegoid met alle andere inkomens.
B.v. een bedrijfspensioenfonds uitkering.
Over dat gehele inkomen wordt in dat woonland dan Ink. Bel. ingehouden.
Waneer de AOW wordt verhoogd betaal je daar dan ook belasting over, met als resultaat dat het resterende bedrag na belasting dan netto inkomsten zijn.

Herverdeling van een “levensloopinkomen” is derhalve niet nodig, daar zorgt de locale belastingdienst al voor via hun tarieven in NL dan wel in het woonland.
Herverdeling is alleen maar philosofisch-idiologisch gedram uit de hoek van jaloerse “nivellering is een feest”-lieden, behept met een op hebzucht en begerigheid gebaseerde motivatie-blik op andermans centen.

Zoals gebleken is met de “regulatie” van de pensioenen via de knullige rekenregels van de toenmalige minister, vanuit diezelfde naijver-perspectieven-hoek met alle desastreuze gevolgen voor gepensioneerden van dien.
Idem aan de verfoeilijke BOX-3 en het eindeloos afromen van spaargelden en eigen pensioenpotjes voor later.

De hele discussie slaat nergens op dan het via omwegen verder bestelen van een ieder die wat opzij heeft kunnen leggen.
Let wel : NA belastingbetalingen, van zijn eigen centen.
Ondanks dat dat als “ongewenst” wordt ervaren door de jalourse nivellerings-kliek.

Nogmaals :
Het enige dat de NL regering moet doen is van de AOW-pot-rekening-courant een degelijk pensioenfonds maken.
Een onafhankelijk pensioenfonds dat buiten de grijpgrage vingers valt van ambtenaren van de belastingdienst van het Min. v. Fin., behalve dat er reguliere belasting wordt geheven over het uitbetaalde (AOW-) pensioen.
Met inkomsten uit de geheven AOW-premies.
En eventuele aardgas-baten ex NAM & Co (Noorwegen als voorbeeld).

Datum 20 oktober 2022
Betreft Schriftelijke beantwoording WGO I – Pakket Belastingplan 2023
Daaruit:
In de aanloop naar de voorjaarsbesluitvorming zijn verschillende alternatieve dekkingsopties in beeld gebracht, waaronder het verder fiscaliseren van de AOW. Het kabinet heeft hier echter niet voor gekozen omdat dit de dekking naar de opvatting van het kabinet te eenzijdig zou neerleggen bij een beperkte groep AOW-gerechtigden. Dit zou als gevolg hebben dat bijvoorbeeld AOW-gerechtigden met een beperkt aanvullend pensioen weinig tot geen baat zouden hebben bij de hogere AOW. Het volledig fiscaliseren van de AOW heeft naast grote inkomensgevolgen ook complexe internationaalrechtelijke gevolgen bij grensarbeid. De AOW heeft, vanuit het perspectief van de levensloop bezien, een herverdelend effect van mensen die een hoog levensloopinkomen hebben naar mensen met een laag levensloopinkomen. Bij de weging van het instrument fiscalisering AOW zou meegewogen moeten worden of het wenselijk is deze herverdeling over de levensloop te versterken

Voor de binnenlandse situatie worden jaarlijks bij de begrotingsbehandeling , op basis van CPB berekeningen, altijd koopkrachtplaatsjes gemaakt van te verwachten ontwikkelingen daarin volgend jaar (en ook bij nieuw aantredende kabinetten en op andere tijdstippen). De groep gepensioneerden (65 plus) wordt daarbij apart onderscheiden, en meestal worden er passende maatregelen getroffen om te voorkomen dat de koopkrachtverschillen niet te groot worden. Nederland is daarin uniek en vergaand. De in september gepresenteerde koopkrachtplaatjes zijn overigens niet geldig meer aangezien de inflatie in heel Europa , en ook in Nederland, veel hoger is dan verwacht (door met name stijgende energieprijzen).
Dat geldt voor het groepsniveau. Op individueel niveau van een gepensioneerde kan het heel anders zijn, zeker ook in verband met verschillen in hoogte van toegekende pensioenen, en mate van indexatie daarin (en inderdaad voor ong. 10% ivm gekorte AOW pensioenen), en individuele gebeurtenissen als verweduwing, verandering in huisvesting etc. Voor geëmigreerde gepensioneerden worden geen koopkrachtplaatsjes door Nederland gemaakt. Dat is ook niet te doen, aangezien die afhankelijk zijn van locale factoren (dus: van het woonland). Voor emigranten rest slechts dat ze kunnen strijden voor behoud van opgebouwde sociale Nederlandse rechten en een beroep doen op gelijke behandeling met Nederlandse ingezetenen waar dat relevant is (en waar nodig de autoriteiten van hun woonland aanspreken als de rechten in hun woonland (als immigrant) in gevaar komen). Want, inderdaad, zo hier en daar laat het beleid daarin wel wat steken vallen. Het aantal pensioenemigranten is te gering om gele hesjes aan te gaan trekken.

Mijn oplossing (2015) was prima, nooit spijt van gehad……gewoon met vervroegd pensioen op 55 jarige leeftijd. Ik betaal trouwens helemaal een vermogen aan belastingen en heffingen, voel me net een crimineel.
Toch maak ik elke ochtend een dansje van plezier. Ik leef mijn droom en er is geen garantie op een lang leven….onthou dat goed!

Al die zuinige priesters die te beroerd waren om met werken te stoppen mogen hun zuur opgepotte pensioenen inleveren aan de generatie X.

Eigen schuld, dikke bult.

Geachte ministers van Financien, Sosiale Zaken & co:
In mijn woordenboek heet dat oplichting, zwendel, malversatie, ladenlichterij.

Ergo :
Weg met die belasting-truc en zet het ONAFHANKELIJKE AOW-pensioenfonds op.
Met eigen financieel beheer van het kapitaal, met controle van buitenaf en van de deelnemers aan het pensioenfonds, zoals het hoort.
En dus niet door ambtenaren van enig ministerie maar door een register-accountant van liefst onbesproken gedrag.
Dan, en dan alleen, gaan we de goede kant op.

De fiscalisering van de AOW is een heilloze weg naar de afgrond.

Uitvoeringskosten zitten standaard niet in dergelijke berekeningen. Overigens is 4 Miljard Euro opbrengst wel degelijk substantieel belangrijk lijkt me.

De vraag naar de grensoverschrijdende en internationaalrechtelijke aspecten wordt door politieke partijen vrijwel nooit aan de orde gesteld. Slechts in ambtelijke documenten en wetenschappelijke literatuur komt dat naar voren. En dan is veelal de conclusie dat hier principiële, juridische, problemen liggen – en bovendien van uitvoeringstechnische aard – bij verdere fiscalisering van de AOW. Of en hoe dit idee van verdere fiscalisering een rol gaat spelen in de formatieonderhandelingen verdient grote aandacht.