Bij de NL-belastingdienst MAG je niet eens via internet communiceren, dat moet persé per post : formeel zo gesteld.
En alléén maar per post = Archaisch.
Let wel : Als je dan documenten aangetekend met ontvangstbevestiging verstuurd vanuit het buitenland houdt de NL Bel.dst daar niet eens een ontvangstregister van bij.
Er wordt in de praktijk met één krabbel voor een hele postzak getekend, aangetekende stukken of niet, alles op één grote hoop ( feitelijke informatie d.d. juli 2021).
“Post-registratie is ondoenlijk” zegt de dienst.
Ah ! Nooit van een database gehoord en van een terminal aan een computer om dat te doen ? Nee !.
Je weet dus nooit zeker op jouw post dan echt bij de Bel.dst is aangekomen en wanneer.
En als de originele stukken dan verdwenen zijn is er ineens NIEMAND voor verantwoordelijk, is het aankomst bewijs nergens correct geregistreerd binnen de organisatie, ben je de pineut en kun je alles weer overnieuw doen, ten koste van veel onnodige stress en de fysieke gevolgen daarvan (hartkwalen e.d.) !
Dat is een structurele tekortkoming anno 2021.

Idem voor NL-rechtbanken : GEEN register van aangetekende stukken bij de postkamer. Alleen de griffie houdt binnengekomen stukken handmatig bij en ben je overgeleverd aan de datum dat die post als “ontvangen” wordt ingeschreven door de griffier (weekend, vrije dag, ziekteverzuim, …).
En kan dat verkeerd uitpakken t.a.v. de bezwaartermijn.
1 dag te laat ingeschreven = jammer dan voor de indiener, bezwaar niet aanvaard.
De aangeklaagde partij (CVZ, ZIN, CAK, SVB, e.d. ) loopt dan weer juichend de rechtbank uit.
En dat heeft zich in het verleden reeds afgespeeld, weet ik uit ervaring, helaas.

In Frankrijk daartegenover : mag je nu alleen maar (belasting-)aangifte doen via internet. Verplicht, op straffe van een boete (27 Euro of daaromtrent ) sinds dit jaar.
Het andere uiterste.
En MOET je communiceren via de zelfde soort prive-berichten-letterboxen-brievenbussen.
Geen keuze mogelijk, behalve als je kunt aantonen dat je blind bent, of geen computer hebt, of een smartphone, noch een zaakgelastigde.
Waarbij ook hier door de belastingbetaler het werk wordt gedaan en niet door de overheden die daarvoor wel zijn ingehuurd en betaald door de belastingbetaler..
Ook hier geldt dat je geen enkele mededeling krijgt via internet op de eigen user-id van het feit dat er iets in een letterbox gedeponeerd zou zijn door de overheid.
Dat betekent dus nodeloze aanloggerij, tijdverlies en wederzijdse irritatie.
Slechts bij hoge uitzondering mag je dan op gewoon papier “papier libre” iets mededelen dat nadere toelichting behoeft buiten de standaard formularia om.
Tenzij achteraf daarvoor weer een speciall te downloaden formulier voor blijkt te bestaan. Dan mag men wel (alleen op afspraak ! ) aan het loket mag verschijnen om dat dan in te leveren.
In de (ijdele) hoop dat dit stuk dan ook gelezen en op tijd verwerkt wordt.

Daarin gaan de NL en FRA overheden hand in hand :
Het afschuiven van werk naar de burgers en de verantwoordelijkheden bij hen neerleggen, onder het voorwendsel van besparing op papier en porti.

De CRvB heeft hier dus wel de vinger op een zere plek gelegd in de organisatie van de communicatie tussen overheid en burger.
Voor deze keer dan : Bravo CRvB.
Maar dan moet dat wel voor alle overheidsdiensten gelden, niet alleen voor de SVB.
Anders heeft deze CRvB uitspraak alsnog weinig zin.