Om het helemaal simpel te houden, er zijn slechts twee soorten, of de WLF van 2006 t/m 2022 was fout of de WLF van 2023 is fout.

Jan, we verschillen van mening, maar dat maakt mij ( en waarschijnlijk jou ook) niet uit .

Wat me opvalt is, dat je het hebt over ‘ slechts’ de cijfers van het CBS en het Statistische Bundesamt.
Naar mijn weten zijn dat de twee bepalende en overal geaccepteerde professione statische organisaties in zowel Nederland als Duitsland.
We gaan toch ook niet beweren dat de gepubliceerde inflatiecijfers met een korreltje zout moeten worden genomen, of over bevolkingsaantallen, ze zijn slechts indicatief, de echte cijfers worden nog gepubliceerd door ….
???

Het zijn geen amateurs, zoals verenigd in het VWS !

Als ik aantoon, en dat ga ik doen, dat uit de gepubliceerde wettelijke zorgkostencijfers van het CBS en Statistische Bundesamt blijkt, dat de stijging van 2019 t.o.v. 2020 geen 25% is, zal toch zelfs een Nederlandse rechter niet kunnen betogen, dat die cijfers slechts indicatief zijn en dat je niet teveel waarde moet hechten aan publicaties van die twee organisaties,

Tenminste, dat denk ik, maar niets verrast me, dus zal hem of haar dat graag horen zeggen.

Wat het zorgvuldigheidsbeginsel betreft, dat gaat niet over beleidsvrijheid van een wetgever om iets te doen,
Voor een besluit dient de overheid de nodige kennis te vergaren en alle feiten en omstandigheden rekening te houden.
Het kan toch niet zo zijn, dat als je een woonlandfactor in een jaar tijd met 25% laat stijgen, zonder daar enig onderzoek naar te hebben gedaan, je kan spreken van een zorgvuldig besluit ?

De cijfers van CBS en Statistisches Bundesamt zijn zeker bruikbaar, maar dan slechts om de woonlandfactor van daaruit beargumenteerd (toegespitst op de wetteijke definitie feitelijk te berekenen.
Slechts vanuit die cijfers betogen dat de (alle ????, wettelijke??) zorgkosten in Duitsland niet harder stijgen dan in Nederland is een vorm van indicatieve argumentatie die bij de rechter zal afstuiten.
De genoemde beginselen zullen waarschijnlijk evenmin aanvaard worden: de rechter heeft al gesteld dat de nieuwe berekeningsmethode valt binnen de beleidsvrijheid van de wetgever.

Cijfers van het CBS en het Statistische Bundesamt zijn m.i. niet indicatief, maar absoluut , van WHO-SHA is dat niet vast te stellen.
Tevens rijst de vraag of de overheid zich wat dit betreft aan de Algemene beginselen van behoorlijk bestuur heeft gehouden en dan vooral het Zorgvuldigheidsbeginsel.

Art. 23 Vo883/2004 gaat echter over gepensioneerde verdragsgerechtigden met (ook) een pensioen van het woonland.

citaat:”Wat ik niet begrijp en waar niemand een antwoord op geeft, ook jij niet, waarom de partners FANF en VBNGB hebben aangegeven dat de minst slechte oplossing voor het bepalen van de WLF die WHO-SHA cijfers zijn.”

Fanf vertgenwoordigt leden in Frankrijk, en constateerde dat met de nieuwe rekenmethode de woonlanfactor voor Frankrijk structureel lager wordt.
De VBNGB heeft de nieuwe rekenmethode niet voor alle landen geaccepteerd maar per brief aangedrongen bij VWS op correcties waar deze door de nieuwe rekenmethode structureel hoger wordt. Dat is door VWS niet aanvaard.

citaat: “Mijn bezwaar zal zich dan met name richten op de verhoging van de WLF waarbij kostenjaar 2020 wordt gehanteerd, waarbij ik aantoon dat die stijging niet haar oorzaak vindt in de ontwikkeling van de zorgkosten in Duitsland en Nederland over 2020 t.o.v. 2019.” Gezien de laatste uitspraak van de Rechtbank (onder voorbehoud van eventueel hoger beroep) heeft dat slechts zin indien onomstotelijk bewijs wordt geleverd dat de berekende woonlanfactor in strijd is met de wet. Meer indicatieve argumenten zullen niet baten.

– Men schrijft hier over “gezinsleden van grensarbeiders” en niet gepensioneerden. Derhalve wonen in Duitsland en werken in Nederland of omgekeerd en bovendien “iedere” inwoner van Duitsland kan geneeskundige behandeling krijgen. Woonachtig in Duitsland is men zelfs wettelijk verplicht tegen dergelijke kosten verzekerd te zijn. Met geen woord wordt gerept over een verzekeringsconstructie a la CAK welke uitsluitend uitgevonden is als inkomstenbron. Nergens voor nodig en kost de burger miljoenen.

Om op je laatste zin in te gaan, dat komt er met een vertraging toch wel aan, als ‘we’ niks doen.

Dat die woonlandfactor t/m 2022 , voor Duitsland, resulteerde in een lagere bijdrage aan het CAK was een terechte afspiegeling van de gemiddelde zorgkosten in Duitsland en Nederland.

Ik denk dat ik dat voldoende heb aangetoond bij de kosten 2017, 2018 en 2019.

Wat ik niet begrijp en waar niemand een antwoord op geeft, ook jij niet, waarom de partners FANF en VBNGB hebben aangegeven dat de minst slechte oplossing voor het bepalen van de WLF die WHO-SHA cijfers zijn.

De Duitse zorgkosten zoals gepubliceerd door het Statistische Bundesamt zijn prima vergelijkbaar met de CBS zorgkosten cijfers Nederland, dus die cijfers dienen te worden gehanteerd.

Dan kan er wel een brief naar VWS zijn gegaan, waarom bijvoorbeeld de Duitse WLF ca. 30% hoger is geworden dan ie altijd was en daar onderzoek naar gedaan zou moeten worden, maar ik denk dat niemand daar ooit een antwoord op gaat krijgen.

En ik herhaal nog maar eens, de Duitse WLF was van 2006 t/m 2016 , toen het nog gecontroleerd werd en de onderliggende cijfers openbaar waren, altijd ca. 0,80.

2017, 2018 en 2019 na correctie idem dito.

Wat ik als leek heb gedaan is de ontwikkeling van de zorgkosten cijfers in Nederland en Duitsland over de jaren 2017 t/m 2022 met elkaar vergeleken en daar komt uit dat de zorgkosten in Nederland ietsje harder zijn gestegen dan in Duitsland over die periode.
Ik heb de cijfers genomen die gepubliceerd zijn door CBS en Statistische Bundeamt.
Die zijn openbaar en controleerbaar , welke kosten daarin zitten, m.a.w. te volgen door een burger.

Dan is het toch onmogelijk, als we ervan uitgaan dat de WLF van 2006 t/m 2022 correct is vastgesteld, diezelfde WLF opeens stijgt van ca. 0,8 naar 1,01, maar zou die WLF gedaald moeten zijn.

De zorgkostencijfers van 2020 worden gehanteerd bij die berekening, dat zou betekenen dat de zorgkosten in Duitsland ca. 25% harder zijn gestegen t.o.v. 2019 als in Nederland, terwijl de cijfers van CBS en Statistische Bundesamt iets anders laten zien.

Dat is waar het om gaat, ook VWS geeft daar geen antwoord op, die komen met een dooddoener van we hanteren T-2 en de WHO-SHA cijfers en op mijn vraag of dan die WLF bijna 20 jaar land onjuist is vastgesteld geven ze helemaal geen antwoord.

Maar goed, ik ben van mening, dat ‘we’ met een kluitje het riet in worden gestuurd en wacht de afrekening van het CAK volgend jaar af en ga dan bezwaar aantekenen tegen de WLF 2023.

Mijn bezwaar zal zich dan met name richten op de verhoging van de WLF waarbij kostenjaar 2020 wordt gehanteerd, waarbij ik aantoon dat die stijging niet haar oorzaak vindt in de ontwikkeling van de zorgkosten in Duitsland en Nederland over 2020 t.o.v. 2019.

Dan zal iemand dat toch moeten uitleggen en ik neem aan dat een simpel antwoord van , ‘ we hanteren andere cijfertjes, maar hoe die zijn samengesteld weten we ook niet ‘ , bij een rechter geen stand houdt.

Artikel 30 Vo883/2004 staat een pensioenland toe een bijdrage te heffen voor verdragsgerechtigdheid. Dat is bevestigd door het EHvJ in het arrest Van Delft e.a. EU mededingingsregels zijn met de “CAK constructie” niet aan de orde. De verdragsgerechtigdheid is geregeld in artt. 23 t/m 25 Vo883/2004 en door het EHvJ in datzelfde arrest zijn die bepalingen als dwingendrechtelijk gekwalificeerd. Het direct verzekerd zijn bij een “Krankenkasse”in het woonland zou een wijziging van Vo883/2004 vergen, waartegen zich ongetwijfeld veel woonlanden zullen verzetten omdat dat nogal kostbaar is voor hen.
De woonlandfactor is niet voorgeschreven in Vo883/2004, maar door het EHvJ (alweer: arrest Van Delft) goedkeurend gekwalificeerd als een middel om het vrije verkeer van personen te bevorderen. Nederland (met Zwitserland, zij het daar anders vormgegeven) is een van de weinige EU landen dat een woonlandfactor hanteert. Vo883/2004 (of EHvJ) belet dus niet dat die factor weggelaten zou worden in de verdragsbijdrage aan het CAK, maar dat zou voor nogal wat verdragsgerechtigden betekenen dat ze veel meer aan het CAK moeten gaan betalen.