Dat is een beetje de NL norm in de rechtspraak. Meer en meer ontwikkelt het Unierecht zich echter de kant op dat er “altijd ergens” rekening moet worden gehouden met de persoonlijke en gezinssituatie van een belastingplichtige. Veronderstellen dat “zulks wel het geval zal zijn” als men in het woonland ook belasting betaalt, is volgens mij tekort door de bocht. Als in de woonland situatie geen rekening wordt gehouden of kan worden gehouden (juridisch of feitelijk) met die situatie, dan moet het pensioenland dat doen. Het besef van het “altijd ergens” criterium is n.m.m. onvoldoende aanwezig in de NL rechtspraak.

Maar ja – doe er maar iets aan!

In cassatie bij de Hoge Raad en daar een adequaat beroep doen op het Unierecht. Dat kan zonder advocaat. Tenzij er gepleit moet worden. Dan moet er een advocaat ingeschakeld worden.

• Hoedanigheid: - Niet-lid