Reacties op: Internationale gegevensuitwisseling met Nederlandse Belastingdienst

Door: Jan de Voogd

Jan de Voogd — Sun, 24 Jul 2022 08:32:03 +0000

zie ook deze oproep:

https://vbngb.eu/2022/07/23/uitwisseling-financiele-gegevens-door-belastingdiensten/#comment-10814

Door: Jan de Voogd

Jan de Voogd — Thu, 02 Sep 2021 10:14:11 +0000

Gegevensuitwisseling inkomstenbelasting met het buitenland Inwoners van Nederland met een andere nationaliteit moeten soms belasting betalen in het buitenland. De Belastingdienst wisselt belastinggegevens uit met ruim 100 landen. Met de Verenigde Staten (VS) zijn aparte afspraken gemaakt. Lees verder op: https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/inkomstenbelasting/gegevensuitwisseling-inkomstenbelasting-buitenland

Door: Jan de Voogd

Jan de Voogd — Mon, 12 Apr 2021 19:01:28 +0000

Marokko gaat wel degelijk financiële gegevens van eigen burgers delen met buitenlandse belastingdiensten. Alleen de ingangsdatum staat nog niet vast. Dat blijkt uit een reportage van NPO Radio 1 naar aanleiding van de verwarring die ontstond op social media onder Marokkaanse Nederlanders nadat de Marokkaanse belastingdienst de fiscale gegevensuitwisseling met Nederland ontkende. Lees verder op: https://www.taxlive.nl/nl/documenten/nieuws/fiscale-gegevensuitwisseling-met-marokko-gaat-toch-gebeuren/

Door: Jan de Voogd

Jan de Voogd — Thu, 11 Feb 2021 11:22:39 +0000

https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/inkomstenbelasting/gegevensuitwisseling-inkomstenbelasting-buitenland
Gegevensuitwisseling inkomstenbelasting met het buitenland
Inwoners van Nederland met een andere nationaliteit moeten soms belasting betalen in het buitenland. De Belastingdienst wisselt belastinggegevens uit met ruim 100 landen. Met de Verenigde Staten (VS) zijn aparte afspraken gemaakt.
Gegevens die de Belastingdienst deelt met andere landen
De Belastingdienst wisselt onder meer de volgende gegevens uit met de buitenlandse belastingdiensten:
• banksaldi;
• inkomsten uit rente en dividend;
• waarden van kapitaal- en lijfrenteverzekeringen;
• inkomsten uit de verkoop van financiële producten, zoals aandelen of obligaties;
• persoonsgegevens van de rekeninghouder, bijvoorbeeld naam, adres en woonplaats en fiscaal identificatienummer.
De Belastingdienst heeft meer informatie over de gegevens die banken en verzekeraars volgens de CRS moeten doorgeven.

Door: Jan de Voogd

Jan de Voogd — Wed, 10 Feb 2021 10:38:36 +0000

Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Vorstendom Liechtenstein tot het vermijden van dubbele belasting met betrekking tot belastingen naar het inkomen en het vermogen en het voorkomen van het ontgaan en ontwijken van belasting; Bern, 3 juni 2020
VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEG
II Reactie van de Staatssecretaris

Daaruit:

De leden van de fractie van het CDA vragen naar de wijze van uitwisseling van bankgegevens met Liechtenstein, naar de hoeveelheid uitwisselingen (spontaan en op verzoek), en naar hoe de uitwisseling van deze gegevens gaat verlopen na inwerkingtreding van het Verdrag.
Met Liechtenstein wordt op automatische wijze bankrekeninginformatie uitgewisseld. Dat gebeurt onder een verdrag dat de EU met Liechtenstein heeft gesloten. Dat verdrag regelde al de toepassing van de Spaarrenterichtlijn (de voorloper van de uitwisseling van de bankrekeninginformatie) en is in een Protocol aangepast aan de gewijzigde uit te wisselen bankrekeninginformatie. Na inwerkingtreding van het Verdrag zal de automatische uitwisseling van bankgegevens op dezelfde wijze worden voortgezet. Navraag bij de Central Liaison Office en de Belastingdienst leert dat het op automatische wijze verkrijgen van bankrekeninginformatie van Liechtenstein goed verloopt en er geen aanleiding is geweest tot het doen van nadere verzoeken voor informatie en ook niet voor Liechtenstein om spontaan uit te wisselen. In 2019 heeft Liechtenstein over 475 bankrekeningen op automatische wijze informatie uitgewisseld met Nederland en in hetzelfde jaar is over 178 bankrekeningen informatie aan Liechtenstein verschaft.
.

Door: Jan de Voogd

Jan de Voogd — Tue, 02 Feb 2021 12:06:08 +0000

Aanpak belastingontduiking en zwartsparen in het buitenland De Nederlandse belastingdienst wisselt met steeds meer landen financiële gegevens uit. Dit is het gevolg van internationale afspraken, waarmee internationale belastingontduiking en zwartsparen wordt aangepakt. Lees verder op: https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/inkomstenbelasting/belastingontduiking-in-het-buitenland-door-particulieren-voorkomen

Door: Jan de Voogd

Jan de Voogd — Fri, 11 Dec 2020 11:18:07 +0000

ECLI:NL:PHR:2020:1122 Parket bij de Hoge Raad, 25-11-2020, 19/05499
Datum conclusie:
25-11-2020
Datum publicatie:
11-12-2020
Rechtsgebieden:
Belastingrecht
Bijzondere kenmerken:
Vindplaatsen:
Rechtspraak.nl
Inhoudsindicatie:
A-G IJzerman heeft conclusie genomen over de vraag in hoeverre de Inspecteur buiten het geval van omkering van de bewijslast, gebruik mag maken van bewijsvermoedens ter terug rekening van de bedragen die moeten hebben gestaan op een verzwegen Zwitserse bankrekening. Het gaat om het beroep in cassatie van [X], belanghebbenden, tegen de uitspraak van Gerechtshof Den Haag van 1 november 2019, nrs. BK-19/00256 tot en met 19/00258. Belanghebbenden zijn de twee erfgenamen (zonen) van erflaatster, overleden op 10 februari 2017. Zij beschikte sinds 1984 over een verzwegen rekening bij een bank in Zwitserland. Op 26 juli 2004 heeft erflaatster het bij de Zwitserse bank aangehouden saldo verdeeld over belanghebbenden. In haar aangiften inkomstenbelasting voor de voorgaande jaren 2001 tot en met 2003, heeft erflaatster geen vermogensbestanddelen opgenomen die voorkwamen op die rekening. Belanghebbenden hebben in de onderhavige procedure dienovereenkomstig gesteld dat die aangiften juist waren, omdat er in die jaren geen vermogen op de Zwitserse bankrekening zou zijn geweest. Eerder is door erflaatster geprocedeerd over informatiebeschikkingen die voor de jaren 2001 tot en met 2004 door de Inspecteur ten aanzien van haar waren vastgesteld. Daarvan in nu nog van belang de uitkomst dat in casu geen omkering van de bewijslast mag plaatsvinden. Na afronding van de procedure over de informatiebeschikkingen heeft de Inspecteur op 30 september 2017, na het overlijden van erflaatster, aan belanghebbenden navorderingsaanslagen IB/PVV over de jaren 2001 tot en met 2003 opgelegd. De Inspecteur heeft bij het vaststellen van de navorderingsaanslagen de inkomens uit sparen en beleggen van erflaatster gecorrigeerd wegens niet aangegeven buitenlands vermogen. Voor de berekening van die correcties is de Inspecteur, met terug rekening, uitgegaan van het in juli 2004 (het moment van de schenking) aanwezige saldo op de Zwitserse bankrekening van € 414.000 en een (verondersteld) jaarlijks rendement van 5%. In het licht van de vraag of de navorderingsaanslagen tot de juiste bedragen zijn vastgesteld, is met name in geschil in hoeverre gebruik mag worden gemaakt van bewijsvermoedens voor het vaststellen van de belastingschuld indien, zoals in casu, omkering en verzwaring van de bewijslast niet aan de orde is. Rechtbank en Hof hebben geoordeeld dat de Inspecteur in principe ook in gevallen als het onderhavige met gebruik van bewijsvermoeden kan voldoen aan zijn bewijslast. Gezien de omvang van het in juli 2004 aanwezige vermogen, is de hoogte van de door de Inspecteur gehanteerde correcties aannemelijk. De in geschil zijnde navorderingsaanslagen zijn gehandhaafd. Het eerste cassatiemiddel van belanghebbenden behelst dat indien omkering en verzwaring van de bewijslast niet aan de orde is, van de kant van de Inspecteur geen gebruik mag worden gemaakt van bewijsvermoedens. De A-G meent daarentegen dat uit gewezen jurisprudentie volgt dat een inspecteur in principe ook met gebruik van bewijsvermoedens kan voldoen aan zijn bewijslast, mits deze daaraan voldoende relevante omstandigheden en uitgangspunten ten grondslag heeft gelegd. Dat is volgens de A-G in casu het geval. Een belastingplichtige die aan het effectief worden van een bewijsvermoeden wil ontkomen, kan zich verweren a) door de feiten en omstandigheden te betwisten die aan het bewijsvermoeden ten grondslag worden gelegd en/of b) door andere feiten te stellen en bij betwisting aannemelijk te maken waardoor redelijke twijfel wordt gewekt ten aanzien van de redengevende kracht van het bewijsvermoeden, zodat dit vermoeden wordt ontzenuwd. Daarin zijn belanghebbenden volgens de A-G niet geslaagd. In het tweede middel klagen belanghebbenden over het in feitelijke instanties gehanteerde terug rekening percentage van 5%, dat zij te laag achten. De A-G meent echter dat dit feitelijke oordeel in stand moet blijven. De conclusie strekt ertoe dat het beroep in cassatie van belanghebbenden ongegrond dient te worden verklaard.

Door: Jan de Voogd

Jan de Voogd — Tue, 27 Oct 2020 10:48:36 +0000

ARREST VAN HET HOF (Grote kamer)
6 oktober 2020 (*)
n de gevoegde zaken C 245/19 en C 246/19,
betreffende verzoeken om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 267 VWEU, ingediend door de Cour administrative (hoogste bestuursrechter, Luxemburg) bij beslissingen van 14 maart 2019, ingekomen bij het Hof op 20 maart 2019, in de procedures
État luxembourgeois
Tegen B (C 245/19), en
État luxembourgeois tegen B, C, D, F. C.
Dictum:
Het Hof (Grote kamer) verklaart voor recht:
1) Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen in samenhang met de artikelen 7 en 8 en artikel 52, lid 1, ervan, moet aldus worden uitgelegd dat:
– het zich verzet tegen de wettelijke regeling van een lidstaat tot uitvoering van de bij richtlijn 2011/16/EU van de Raad van 15 februari 2011 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de belastingen en tot intrekking van richtlijn 77/799/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2014/107/EU van de Raad van 9 december 2014, vastgestelde procedure voor de uitwisseling van inlichtingen op verzoek, volgens welke tegen een besluit waarbij de bevoegde autoriteit van die lidstaat een bezitter van informatie gelast haar die informatie te verstrekken teneinde gevolg te geven aan een van de bevoegde autoriteit van een andere lidstaat uitgaand verzoek tot uitwisseling van inlichtingen, geen beroep kan worden ingesteld door die bezitter van informatie, en
– het zich er niet tegen verzet dat een dergelijke wettelijke regeling uitsluit dat tegen een dergelijk besluit beroep kan worden ingesteld door de belastingplichtige tegen wie in die andere lidstaat het onderzoek loopt dat aanleiding heeft gegeven tot dat verzoek, en door derden op wie de betrokken informatie ziet.
2) Artikel 1, lid 1, en artikel 5 van richtlijn 2011/16, zoals gewijzigd bij richtlijn 2014/107, moeten aldus worden uitgelegd dat een besluit waarbij de bevoegde autoriteit van een lidstaat een bezitter van informatie verplicht haar die informatie te verstrekken teneinde gevolg te geven aan een van de bevoegde autoriteit van een andere lidstaat uitgaand verzoek tot uitwisseling van inlichtingen, moet worden geacht, samen met dat verzoek, betrekking te hebben op informatie waarbij het niet kennelijk aan een verwacht belang ontbreekt omdat het melding maakt van de identiteit van de bezitter van de betrokken informatie, de identiteit van de belastingplichtige tegen wie het onderzoek loopt dat aanleiding heeft gegeven tot het verzoek tot uitwisseling van inlichtingen, en het tijdvak waarop dat onderzoek betrekking heeft, en omdat het betrekking heeft op overeenkomsten, facturen en betalingen die niet nader zijn bepaald maar worden afgebakend door criteria die verband houden met, ten eerste, het feit dat zij zijn gesloten of gedaan door de bezitter van de informatie, ten tweede, de omstandigheid dat zij hebben plaatsgevonden in het tijdvak waarop dat onderzoek betrekking heeft en, ten derde, de band met de betrokken belastingplichtige.

Door: Jan de Voogd

Jan de Voogd — Mon, 19 Oct 2020 10:40:22 +0000

35 572 Wijziging van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Belastingplan 2021)
Nota naar aanleiding van het verslag
Daarin:

In het Regeerakkoord was opgenomen dat de informatiepositie en de opsporingscapaciteit naar aanleiding van de Panama Papers zou worden versterkt en dat hiertoe een business case zou komen. De leden van de fractie van het CDA vragen hoe het daarmee staat. Het kabinet heeft in 2019 besloten om in de komende jaren cumulatief € 17 miljoen voor de intensivering van het programma Vermogen in het buitenland beschikbaar te stellen. Voor 2019 bedraagt de intensivering € 2 miljoen en voor de jaren 2020 tot en met 2022 € 5 miljoen per jaar. Het budget van € 17 miljoen is voor de helft beschikbaar gesteld aan de FIOD en voor de helft aan het programma Verhuld Vermogen. Inmiddels is vanaf 1 februari 2020 een Team Intensivering aanpak verhuld Vermogen als kop op het programma Verhuld Vermogen met 21 medewerkers en één teamleider compleet. Dit team behandelt de complexe zaken binnen de constructiebestrijding en ondersteunt het programma in brede zin door middel van kennisdeling en projectleiding/coördinatie. Voor de FIOD heeft de investering zich vertaald in een uitbreiding van opsporingscapaciteit ten behoeve van verhuld vermogen met 22 fte. Daarnaast worden momenteel ook 3 analisten ingezet in de voorbereiding en begeleiding van de opsporingsactiviteiten. Zoals in de brief aan uw Kamer van 18 september 20181 en in de 22e halfjaarsrapportage van de Belastingdienst2 is toegelicht is er geen business case opgesteld.

Door: Rudi Holzhauer

Rudi Holzhauer — Fri, 25 Sep 2020 10:30:39 +0000

Ik ben in Spanje nu aan het vastlopen. Op verschillende fora en uit andere bronnen weet ik dat ik niet de enige ben. Wat is het probleem.

Er wordt – automatisch – informatie over inkomensbronnen (ik geloof alleen uit “vermogen, dus spaargeld, rekeningen,lijfrente-polissen e,.d.) doorgegeven van de ene naar de andere belastingdienst. Het gaat om een grote groep landen (iets van 100). Wat ze precies doorgeven weet je als belastingplichtige niet. je krijgt er geen mededeling over. Je krijgt er geen kopie van.

Deze zomer kreeg ik van de ES belastingdienst een brief (altijd idioot gedetailleerd en lang). Vanwege “informatie ontvangen uit NL” wilde men graag weten of/dat over een bepaalde lijfrente daadwerkelijk in NL belasting is geheven, zoals ik in mijn NL en ES aangiftes had opgegeven. Dat is – natuurlijk – ook zo. Gewoon op basis van het NL-ES belastingverdrag. Dat kan de ES-belastingdienst, als ze de aard van de lijfrente, en het verdrag kennen, natuurlijk ook zelf bedenken/weten.

Maar nee – gewoon navragen bij de belastingplichtige, met een termijn van 3 weken en dreigen met boetes. De NL belastingdienst hanteert “in corona-tijd” een reactietermijn van 6 tot 8 weken. Als je geluk hebt. Had ik niet. Men moest even goed nadenken wat ik vroeg. Kon dat wel? In verband met de privacyregels. Ik wacht nu nog op een nieuwe zgn. verdragsverklaring, waarin staat dat over die specifieke inkomensbron (uit die specifieke lijfente) in NL belasting is betaald. Staat gewoon in mijn NL aangifte en aanslag. Maar daar kan de ES belastingdienst niet zoveel mee.

De afhandeling, incl. vertaalkosten, zijn honderden Euros (per jaar dus, want de vragen blijven elk jaar komen). N.m.m. schiet de informatie-uitwisseling, die ooit bedoeld was om zwart geld op te sporen en belasting-ontduiking tegen te gaan, zo behoorlijk in zijn eigen voet. En de belastingplichtige mag voor de kosten opdraaien.

Ook zulke ervaringen? Op naar de Nationale Ombudsman?