Wat betreft het gebruik maken van onterechte woonlandfactoren: inderdaad dat moet niet.
Maar, zoals Willem Vos al noemde:
1. De woonlanden gaan geen uitgebreide verantwoording geven van de meting van hun wettelijke zorgkosten alleen op basis van het feit dat Nederland die kosten in de eigen woonlandfactor gebruikt. Controle voor alle (ongeveer 40) landen zal in het algemeen zeer moeilijk zijn. De Adm. Commissie van de EC nam voor veel EU/EER landen tot enkele jaren geleden een vorm van controle/auditing voor haar rekening. Dat valt echter langzamerhand weg omdat die gegevens voor de afrekening tussen landen nauwelijks meer nodig zijn. Jaarlijks onderzoek vanuit Nederland (CAK, CBS of VWS) direct, via de nationale statistieken voor de woonlanden en de onderliggende gegevens ervan, zou idealiter gedaan moeten worden, maar realistische mogelijkheden bestaan daartoe meestal niet juist vanwege het ontbreken van de onderliggende gegevens. Dat het gelukt is voor Zweden en Duitsland toch correcties op basis van wel beschikbare gedetailleerde statistieken aan te brengen is dus eerder van een gelukkig toevallige aard.

2. Het zoeken naar een vervangende bron van vergelijkbare internationale aard was de opdracht van het CBS onderzoek naar de houdbaarheid. Daarbij werd sterk geleund op WHO gegevens (in feite de enige alternatieve internationale bron die ook in ander internationaal verband wordt gebruikt: door Eurostat en OESO met name). Dat daarbij problemen blijven bestaan in afstemming op het doel en de definitie van de woonlandfactor in de Regeling ZVW is af te lezen in het rapport. Zie verder in het bijzonder mijn commentaar in de bijlage van het rapport waarbij ik wijs op (bij sommige landen: grote) inconsistenties in tijdreeksen en verschillen met historische woonlandfactoren die om een zorgvuldige oplossing vragen. Kort gezegd: of terugvallen op correcties van WHO gegevens met behulp van nationale bronnen (zeker voor die landen waar aspecten van structurele definitieverschillen aan de orde zijn), of een kwantitatieve correctiefactor toepassen op WHO-woonlandfactoren om die inconsistenties op te heffen.

Er zijn slechts enkele landen vallend onder Vo883/2004 die hun gepensioneerde verdragsgerechtigden onder de eigen wettelijk (pensioenland)verzekering voor ziektekosten houden. Ik ken er eigenlijk slechts één: Zwitserland (en dat maakt daarop nog uitzonderingen door middel van vrijstelling bij wonen in bepaalde buurlanden mogelijk). Mijns inziens kent Zwitserland bij tijdelijk verblijf in EU/EER landen echter niet de Zwitserse dekking toe, maar slechts zoals die geregeld is in art. 27 Vo883/2004, dus naar het woonlandpakket van verblijf. Wel kent Zwitserland ook de dekking van het woonlandpakket bij verblijf in Zwitserland, maar ook dat zou wel eens op art. 27 Vo883/2004 kunnen berusten (Zwitserland staat in de bijlage van Vo883/2004 naast Nederland en diverse andere landen die dat zo toegekend hebben). Of Zwitserland werelddekking aan de eigen gepensioneerde verdragsgerechtigden wonend buiten Zwitserland naar het Zwitserse dekkingspakket toekent is niet helemaal zeker: dat zou mogelijk zijn, en is dan slechts het enige voordeel dat van het verzekerd blijven in dat pensioenland met zich zou brengen. Zeker is dat Zwitserland voor de eigen ingezeten verzekerden de werelddekking aanbiedt, soortgelijks als Nederland in het kader van de ZVW. De Patientenrichtlijn geldt niet voor Zwitserland dus daarop kunnen de Zwitserse verdragsgerechtigden geen beroep doen om het dekkingspakket bij verblijf in derde landen uit te breiden tot het Zwitserse dekkingspakket.

Duitsland heeft bij oordeel van het Bundessozialgericht in 2004 uitgesproken dat het woonlandpakket ook voor hun (gepensioneerde) verdragsgerechtigden ter beschikking staat bij tijdelijk verblijf in het pensioenland Duitsland, maar houdt de eigen verdragsgerechtigden overigens niet als formeel verzekerd voor de Krankenversicherung: die blijven daarmee dus gebonden aan het dekkingspakket als geldend vanuit het verdragsrecht van V0883/2004. Dat die Duitse verdragsgerechtigden niet protesteren tegen betaling van dezelfde premie als de gepensioneerde krankenversicherte ingezetenen van Duitsland zal daarmee te maken hebben dat die premie voor hen vrij laag is: veel wordt rechtstreeks door de Rentenversicherung gefinancierd, dus dan voel je het in de netto-sfeer weinig. Duitsland heeft overigens geen werelddekking in de Krankenversicherung.
Veel andere pensioenstaten innen noch bij de eigen ingezeten gepensioneerden noch bij de verdragsgerechtigden enige premie of bijdrage omdat ze een vanuit de schatkist gefinancierd stelsel hebben. Art. 30 Vo883/2004 verbiedt dan overigens al de inning van enige bijdrage bij gepensioneerde verdragsgerechtigden.
Dat verdragsgerechtigden van Zwitserland en Duitsland gebruik kunnen maken van het dekkingspakket van het land waar ze wonen (binnen EU/EER en verdragslanden) en van hun resp. pensioenlanden, zoals u stelt, is dus juist. Dat geldt voor de gepensioneerde verdragsgerechtigden van Nederland echter nu ook al (en wel uitsluitend op basis van Vo883/2004), dus dat kan geen reden zijn dan maar van de woonlandfactor af te stappen. Mijns inziens is de enige reden om die los te laten dat het Nederlandse dekkingspakket wereldwijd (en ook binnen EU/EER) geldig wordt voor gepensioneerde verdragsgerechtigden. De VBNGB heeft daar, zij het op vrijwillige basis en slechts voor de ZVW component, voor gepleit. Dat is echter tot heden steeds afgewezen door de politiek.

Uw reactie is gekoppeld aan de wijze van het gebruik maken van het systeem van een onterechte woonlandfactor.
Immers als je verzekerd blijft van uit je vaderland, (dus geen woonlandfactor berekening) kan je ook gebruik blijven maken van de zorg van het land waar je woont en van je vaderland. Zo werkt het in mening ander EU land.
Gebruik makend het zelfde systeem als je op dit moment tijdelijk (vakantie) in het buitenland vertoeft.

Bijna andere pensioenlanden kennen een bijdrage voor gepensioneerde verdragsgerechtigden die gelijk is aan wat een gepensioneerde ingezetenen van het pensioenland aan premie/bijdrage betaalt.
Overname van dat systeem zullen Nederlandse gepensioneerde verdragsgerechtigden niet in dank aanvaarden, aangezien de meesten dan meer moeten gaan betalen aan het CAK.
Het is ook niet redelijk: de woonlandfactor is ingevoerd om te corrigeren in verschillen in dekkingspakket tussen dat van Nederland en wat uiteindelijk aan pakket van het woonland krijgt.

Na onderzoek over juiste ziektekosten per land, kom ik tot een eindconclusie “Stop met het systeem van Woonlandfactor”
Ik heb bij diverse landen de omgekeerde vraag neer gelegd …. de vraag was als ik vertrek naar een ander EU land … op welke wijze ben ik dan verzekerd. Dus bv. eeen Zweed vertrek naar België en heeft geen werkervaring gehad in België.
Mijn conclusie is dat menig land dit simpel en overzichtelijk voor zijn onderdanen heeft geregeld, zonder verhogingen van kosten !! Want een ding is zeker Het systeem van woonlandfactor is duur voor zowel de vertrekkende persoon als voor de NL staat !!

Nou, of landen nou bewust onjuiste cijfers produceren vraag ik mij af, ik heb me enkel verdiept in de Duitse zorgkostencijfers.
Wat als een paal boven water staat, is, dat Duitsland hun zorgkostencijfers niet publiceert, omdat Nederland een woonlandfactor in het leven heeft geroepen en dat zal denk ik voor (alle) andere landen ook gelden.
Dat impliceert, dat toen in 2017 de controle door de Rekencommissie is vervallen ( voor de EU landen ), er ergens anders een controle had moeten plaatsvinden en dat is achterwege gebleven.
Het lijkt me trouwens ook een heidens karwei om voor alle 50, geloof ik, verdragslanden een controle uit te gaan voeren of de kosten die gepubliceerd worden onderdeel zijn van het woonlandpakket.
Ik ben het wel met je eens, dat als je een woonlandfactor hanteert, dat ie correct moet zijn , daarbij lijkt mij het CBS niet de aangewezen instantie om dat inhoudelijk te gaan onderzoeken , het zijn tenslotte `slechts` specialisten op statistisch gebied, derhalve hebben die ook geen aanbeveling gedaan , welke cijfers de voorkeur verdienen in de toekomst.
Het zal denk ik de keuze worden van de minst slechte.

Het is nu aan VWS om conclusies te verbinden aan het CBS rapport in de zin van het vaststelleen van een berekeningsmethode voor de toekomst. VWS is prima op de hoogte van de recent doorgevoerde correctie voor Duitsland. Ikz ie gene reden voor een addendum door het CBS dat immers op basis van het moment van onderzoek en rapporteren is uitgegaan van de beschikbare gegevens. De VBNGB zal in de gaten houden of ook vanaf 2021 door VWS voor Duitsland in voldoende mate rekening wordt gehouden met de al doorgevoerde correcties van de laatste jaren.

Jan, dat de onvolkomenheden in het rapport zijn ontstaan doordat de door VWS aangepaste factoren bij het ter perse gaan van het rapport nog niet beschikbaar waren is duidelijk. Het is ook zeker geen verwijt.
Laat mijns inziens echter onverlet dat er een nu een rapport ligt waarmee vergaande conclusies kunnen worden getrokken. Een rapport waarin echter enkele onjuiste waarden aan factoren zijn vermeld. In hoeverre de personen die aan de hand van het rapport beleidsbeslissingen gaan nemen dat al dan niet in de gaten hebben, blijft gissen. Gezien de impact die de foute woonlandfactoren zouden kunnen hebben lijkt me een melding aan de opsteller van het rapport een “must”. Een addendum met daarin de juiste cijfers is mijns inziens zeer gewenst. Wellicht dat je dat kan doorspelen aan jouw contactpersonen aldaar. Ik hoor graag.

Het rapport is opgesteld op basis van de toen bekende gegevens over de woonlandfactoren. Dat was voordat VWS correcties publiceerde voor Duitsland voor de jaren 2017 t/m 2019. Ik ga er vanuit dat bij de uiteindelijke keuze voor een nieuwe berekeningssystematiek VWS die recente correcties in acht zal nemen.