Natuurlijk worden we gepakt:
de WLZ is veel te hoog voor Frankrijk, ik heb ooit iets berekend van 70%, en is 86% om aan Nederland te betalen.
En voor die 86% krijg je 65% zorg.
Ook moet je een vreselijk hoge bijdrage aan WLZ betalen, terwijl je er in Frankrijk geen recht op hebt.
Er heeft inderdaad ooit eens een minister, ik geloof van nota bene de VVD, gezegd dat alle Nederlanders in het buitenland stinkend rijk zijn en best wel wat meer mogen betalen.

Zo, dat even terzake en mocht u zich geroepen voelen mij te willen beantwoorden, mail renefromthecafe@protonmail.com

De laatste evaluatie van de EC ter wijziging van Vo883/2004 bevat voor verdragsgerechtigden geen voorstellen om de langdurige zorg uit te zonderen van de huidige systematiek, namelijk behandeling van langdurige zorg als onderdeel van wettelijke zorg in het algemeen. Het idee om daarvoor direct aan het woonland te betalen is dus niet opgenomen. Het belangrijkste voorstel is dat lidstaten verplicht worden te verduidelijken wat onder hun wettelijke langdurige zorg valt. Verandering in bijdragebetaling voor langdurige zorg voor gepensioneerde verdragsgerechtigden (en hun gezinsleden) zit er dus voorlopig niet in. “Gratis” verzekeringen bestaan niet. Onder de huidige regelegeving is toegang tot de WLZ achtige zorg in Frankrijk al gegarandeerd. Alleen kent die strenge toelatingseisen, althans de institutionele langdurige zorg (verpleeghuizen), en hoge eigen bijdragen in Frankrijk. In Nederland gaat het door capaciteitsproblemen (personeelstekorten met name) en vanwege hoge kosten ook wel die kant op.

Ja, lijkt mij een goed idee.
WLZ bijdrage schrappen en betalen voor de werkelijke kosten in Frankrijk.
Of WLZ bijdrage houden, en dan (‘gratis’) verzekerd worden voor WLZ in Frankrijk.

Nogmaals: als Frankrijk hoge kosten berekent aan Nederlanders die langdurige zorg nodig hebben, en
ze rekenen de kosten ook nog eens door aan Nederland,
dan kan ik me voorstellen dat de zorg voor de Nederlandse staat aardig duur wordt.

Daarom berust dit voorstel dan ook op de open coordinatiemethode, dwz vooral een uitnodiging aan lidstaten verbeteringen aan te brengen ten aanzien van langdurige zorg in termen van kwaliteit, toegankelijkheid en betaalbaarheid voor een ieder.

Nederland verdient niet aan verdragsgerechtigde gepensioneerden in de sfeer van de bijdragebetaling voor zorgkosten (zie de Verzekerdenmonitoren van VWS). Immers het CAK betaalt meer voor die zorgkosten (zowel woonlandzorg als pensioenlandzorg in Nederland) dan het aan bijdragen binnenkrijgt. Dat is overigens bij gepensioneerde ingezetenen van Nederland niet anders: ouderen zijn nu eenmaal duurder in zorgkosten: de ouderdom komt immers met gebreken.Dat daarbij Nederland een juridisch onderscheid maakt tussen langdurige zorg en curatieve zorg, resp. in de wetten WLZ en ZVW, en de meetse andere landen niet (Duitsland overigens weer wel: Krankenversicherung en Pflegeversicherung) is van ondergeschikt belang. Inderdaad kunnen veel Nederlanders goed rekenen, maar kennelijk niet iedere Nederlander die buiten Nederland woont.

Als Frankrijk je dik laat betalen voor WLZ achtige zorg in Frankrijk,
en Frankrijk rekent die zorg ook nog eens aan Nederland. lijkt mij dat toch niet correct.