Betrokkene is het niet eens met de hoogte van de verdragsbijdrage Zvw omdat hij, anders dan in Nederland verzekerden, geen werelddekking heeft. Omdat de berekeningswijze van de bijdrage dwingend is voorgeschreven, heeft de Raad de regelgeving exceptief getoetst en daarnaast beoordeeld of de toepassing daarvan in het concrete geval tot een onevenredig nadelige uitkomst leidt. De Raad komt tot het oordeel dat geen sprake van ongeoorloofde gelijke behandeling van ongelijke gevallen. Ook is de hoogte van de verdragsbijdrage in het geval van betrokkene niet onevenredig.
Lees hier de uitspraak
Interessant! Toen we paar jaar geleden naar USA vlogen, heb ik vooraf met Zilveren kruis gebeld over ziekte en kosten in USA. Antwoord was kosten worden ook in USA vergoed, maar nooit meer dan het in NL zou kosten….. Ben 75 en sinds 2007 resident in Portugal.
Een zeer merkwaardige en beschamende uitspraak en toont nog eens te meer het conflict van de z.g. regeling de financiële afhandeling onder dwang met de verzekeringsvoorwaarden van …tig verzekeraars tegen schade al dan niet vallend onder een staatsverzekering of een private / commerciële onderneming. Hier wordt nog eens duidelijk aangetoond dat een Nederlandse gepensioneerde wonend in een ander EU land en gedwongen wordt zich te onderwerpen aan de EU grollen en grillen en een conflict heeft met een overheidsorgaan in Nederland, in ondergavig geval het Centraal Administratie Kantoor direct al opzettelijk en verwijtbaar op achterstand wordt gezet. Immers men dient grote afstanden af te leggen om te procederen en hem / haar staat geen rechtsbijstandverzekering ter beschikking. In dergelijke procedures staat een leger aan juristen en advocaten overheidsinstanties ter beschikking. Er is hier dus opzettelijk en verwijtbaar het creëren van een discriminatoire situatie.
Het ontbreekt ten ene malen aan duidelijke verzekeringsvoorwaarden (in begrijpelijke taal) helemaal op het gebied vallend onder de WLZ en WMO waar wij niet voor verzekerd zijn zo verklaart de SVB, maar wel voor betalen.
Naar mijn mening is de aanvliegroute van appellant verkeerd en zodoende ook de uitspraak en uitleg van de uitspraak. De hoogt van de premie / bijdrage behoort (nog) niet ter discussie te staan, echter de vergoeding van medische kosten opgelopen buiten de EU.
Appelant is vanwege de regeling verplicht verzekerd in Frankrijk. CAK en de Raad bevestiging dit ook. CAK en de Raad bevestigen (na onderzoek) eveneens dat medische kosten opgelopen buiten de EU door de Franse verzekeraar gedekt zijn. Een z.g. werelddekking zo stellen zij.
Zou appelant medische kosten hebben ondervonden in een ander land dan Frankrijk, bijv. Spanje dan kan appelant gebruik maken van zijn EHIC kaart. (het blauwe gedeelte op de achterkant van de verzekeringskaart) Hij / zij kan hier mee aantonen dat hij/zij verzekerd is tegen medische kosten en de financiële afwikkeling laten verlopen van de zorgverlener naar de verzekeraar en wie is dit?
NB. Deze kaart wordt afgegeven door het CAK en niet door de Franse verzekeraar, krek eender zoals bij ons in Duitsland. Zouden wij medische kosten ondervinden in Nederland dan declareren wij middels de kaart via de zorgverlener rechtstreeks bij het CAK en derhalve niet bij de Krankenkasse. Op de EHIC kaart (Gesundheitskarte), wordt de blauwe achterkant ongeldig gemaakt. De financiele afwikkeling van bijv. een zorgverlener in Spanje gaat derhalve rechtstreeks lopen met het CAK. Een manco van de kaart is dat deze geen foto draagt en in de Nederlandse taal is gesteld. Zo ook ontbreekt de tekst “uitsluitend geldig in de EU en haar gebiedsdelen”.
Dit roept direct de vraag op; wie is nu de verzekeraar? Door de tekst op de kaart aan te brengen; “welke zorg wordt vergoed verschilt per land” wekt het CAK in ieder geval de indruk dat zij de verzekeraar zijn. En hier ontstaat dus de strijdigheid en het conflict. De Franse verzekeraar verklaart, zoals bevestigd door het CAK en de Raad, dat hiet sprake is van een werelddekking.
Deze declaratie route wordt niet beschreven in de uitspraak. Dat hoeft ook niet aangezien Australië waarschijnlijk de EHIC kaart met Nederlandse tekst en zonder foto niet accepteert als als verzekeringsbewijs en wijze van betaalmiddel.
Kennelijk heeft appalant de gemaakte kosten voorgeschoten en naderhand gedeclareerd bij het CAK. Het CAK heeft de declaratie kennelijk onterecht afgewezen althans de uitspraak verklaart hier niets over en op oneigenlijke gronden. Immers medische kosten gemaakt buiten de EU zijn wel gedekt door de Franse verzekeraar. Bovendien ware appalant woonachtig in Nederland zouden zijn gemaakte kosten buiten de EU (deels) eveneens gedekt worden door Nederlandse verzekeraars.
Ik heb er mijn Krankenkasse voorwaarden nog eens op nagezien en blijkt dat spoedeisende medische kosten gemaakt buiten de EU wel degelijk verzekerd zijn echter tegen vergoedingen die de Duitse vergoedingen niet overschrijden. De Krankenkasse adviseert een aanvullende verzekering uit te nemen voor bezoeken buiten de EU ten einde alle leemten te dekken. In het bijzonder repatriëringskosten.
Mocht het zo zijn dat de verzekeraar (aanvullend) een aanvrager niet accepteert bijv. vanwege een reeds bestaande ziekte dan neemt de Krankenkasse de gehele dekking over voor alle medische kosten gemaakt buiten de EU.
In de uitspraak bevestigt de Raad dat appallant zich niet aanvullende kon verzekeren, althans de Raad heeft dit niet (documentair) weersproken. Het staat dus vast.
Nu is niet bekend wat de verzekeringsvoorwaarden zijn van de Franse verzekeraar. Deze zijn cruciaal bij een procedure echter ontbreken. In onderhavige procedure minder belangrijk aangezien het CAK en de Raad in de uitspraak reeds bevestigd hebben dat er hier sprake is van een werelddekking en dat de kosten van medische zorg waar ook ter wereld gemaakt voor rekening komen van “Nederland” zo bevestigt de Raad. (ik kom hier later op terug aangezien dit een opzettelijke en verwijtbare valse voorstelling van zaken is).
De Raad heeft derhalve opzettelijk en verwijtbaar de belangen van appallant genegeerd en had derhalve in ieder geval het CAK moeten veroordelen de gemaakte kosten in Australië voor 100% te vergoeden aan appellant.
Dat het CAK en de Raad eerst een onderzoek moest plegen is al helemaal een gotspe in het systeem. Het CAK behoort van alle voorwaarden en veranderingen tot in detail en dagelijks op de hoogte te zijn van alle verzekeraars in de EU en indien van toepassing dit door te geven aan de “verdragsgerechtigden”. Indien iemand gerechtigd is tot iets dan kan hij of zij, indien gewenst van dit recht gebruik maken. Gerechtigd zijn, betekent niet, dat iemand gedwongen kan of mag worden van dit recht gebruik te moeten maken. Waarvan akte.
Dag allen,
Wie heeft er als verdragsgerechtigde wonend binnen EU, een ervaring met een rekening vanwege spoedeisende! zorg in een derde land buiten EU. Ik verzamel deze.
Ger Essers adviseur sociale zekerheid VBNGB
Gebruik mijn e-mailadres: g.essers@planet.nl
Ger, wij hebben jaren geleden al een aanvullende en doorlopende verzekering in Duitsland uitgenomen vanwege bezoeken aan de VS. Zoals bekend liegen de prijzen al daar er niet om. In de uitspraak worden zorgkostenverzekering en sociale zekerheid onweersproken door elkaar gehaald. Het een heeft met het andere niets van doen. Dit komt door de ingewikkeldheid van het systeem. Een deel is ordinaire schadeverzekering en wordt als zodanig in rekening gebracht. Een bestanddeel te betalen aan een commerciële verzekeraar. Een bestanddeel via de loonbelasting/inkomstenbelasting, de z.g. procentuele bijdrage berekend over het inkomen en een deel vallend onder de sociale wetgeving zoals de WLZ en WMO. Duitsland houdt het eenvoudig. De premie bestaat uit twee componenten 1) Krankenversicherung (voor gepensioneerden de helft van de premie van werkenden, ± 7,5% en 2) een deel Pflegeversicherung, ± 3,5%. De AGB de algemene voorwaarden en de verzekeringsvoorwaarden en dekking staan duidelijk omschreven.