Gastenboek
Dit gastenboek is bedoeld voor bijdragen en opmerkingen van bezoekers van onze site (leden en niet-leden). Vermeld altijd uw e-mail adres zodat wij eventueel contact met u kunnen opnemen. Met vermelding van uw e-mail adres kunnen anderen u óók bereiken. Mocht u een bericht achterlaten en nog geen lid van de VBNGB zijn dan nodigen wij u uit om lid te worden. Daar wordt de Vereniging sterker door.
Ons gastenboek wordt gemodereerd. Dat betekent dat uw bericht niet meteen verschijnt; het moet eerst worden vrijgegeven. Het gebruik van aliassen wordt niet toegestaan. Bedenk bij het schrijven dat iedere bezoeker van de site uw stuk kan lezen!
Morgen (10 oktober 2017) lijkt het uur der waarheid aan te komen in Catalonië én Spanje. Laten we dat laatste niet vergeten. Zojuist een goed artikel van Koen Greve in de electronische NRC van gisteren gelezen.
Carles Puigdemont zal morgen het Catalaanse Parlement inlichten over de resultaten van het voor hem en de zijnen bindende referendum (onafhankelijk van de opkomst) waar 90% van de bevolking bij een opkomst van 42% (ik merk dat "luie" journalisten het hebben over "90% van de bevolking, sec), Sí stemde voor onafhankelijkheid en dus afscheiding van Spanje.
Puigdemont lijkt me een man met de rug tegen de muur of zoals de Engelsen zo mooi zeggen: between a rock and a hard face. Als hij de onafhankelijkheid afkondigt dan wordt hij in de kraag gepakt door de regering in Madrid en wordt hoogstwaarschijnlijk artikel 155 ingeroepen.
In La Vanguardia van vandaag staat dat de partijen JxSí en CUP in het dan resulterende geval van autonome verkiezingen, uitgeschreven door de centrale regering in Madrid daaraan niet mee zullen doen. Misschien weten zij al iets meer van wat Carles Puigdemont morgen zal gaan zeggen.
Wordt er iets anders dan de onafhankelijkheid aangekondigd dan zullen zijn maten uit JxSí en CUP over hem heen vallen. Hoe dan ook, Puigdemont lijkt een "sitting duck" te zijn. Ik benijd hem niet.
Wat er ook maar moge gebeuren en wat het resultaat ook moge zijn, er zullen alleen maar verliezers zijn.
Ik moet alsmaar denken aan een kennis die ik jarenlang tegen kwam tijdens onze wandelingen in de heuvels achter Sant Feliu. A., een man van nu 79 jaar, angstig en licht depressief. Toen wij verleden jaar afscheid namen en het weer eens over de politieke situatie hadden hoopte hij dat wat er ook gebeurde toch maar niet tot een burgeroorlog leidde. Volgens hem was alles beter dan dat. Dié vrees zit er in bij veel van zijn leeftijdsgenoten. Hebben die mannen (en, weliswaar klein aantal) vrouwen dat niet in de gaten met hun gigantische ego's. Wat mij betreft is er niks mis met Nederlands polderen, graag zelfs.
Carles Puigdemont zal morgen het Catalaanse Parlement inlichten over de resultaten van het voor hem en de zijnen bindende referendum (onafhankelijk van de opkomst) waar 90% van de bevolking bij een opkomst van 42% (ik merk dat "luie" journalisten het hebben over "90% van de bevolking, sec), Sí stemde voor onafhankelijkheid en dus afscheiding van Spanje.
Puigdemont lijkt me een man met de rug tegen de muur of zoals de Engelsen zo mooi zeggen: between a rock and a hard face. Als hij de onafhankelijkheid afkondigt dan wordt hij in de kraag gepakt door de regering in Madrid en wordt hoogstwaarschijnlijk artikel 155 ingeroepen.
In La Vanguardia van vandaag staat dat de partijen JxSí en CUP in het dan resulterende geval van autonome verkiezingen, uitgeschreven door de centrale regering in Madrid daaraan niet mee zullen doen. Misschien weten zij al iets meer van wat Carles Puigdemont morgen zal gaan zeggen.
Wordt er iets anders dan de onafhankelijkheid aangekondigd dan zullen zijn maten uit JxSí en CUP over hem heen vallen. Hoe dan ook, Puigdemont lijkt een "sitting duck" te zijn. Ik benijd hem niet.
Wat er ook maar moge gebeuren en wat het resultaat ook moge zijn, er zullen alleen maar verliezers zijn.
Ik moet alsmaar denken aan een kennis die ik jarenlang tegen kwam tijdens onze wandelingen in de heuvels achter Sant Feliu. A., een man van nu 79 jaar, angstig en licht depressief. Toen wij verleden jaar afscheid namen en het weer eens over de politieke situatie hadden hoopte hij dat wat er ook gebeurde toch maar niet tot een burgeroorlog leidde. Volgens hem was alles beter dan dat. Dié vrees zit er in bij veel van zijn leeftijdsgenoten. Hebben die mannen (en, weliswaar klein aantal) vrouwen dat niet in de gaten met hun gigantische ego's. Wat mij betreft is er niks mis met Nederlands polderen, graag zelfs.
