Gastenboek
Dit gastenboek is bedoeld voor bijdragen en opmerkingen van bezoekers van onze site (leden en niet-leden). Vermeld altijd uw e-mail adres zodat wij eventueel contact met u kunnen opnemen. Met vermelding van uw e-mail adres kunnen anderen u óók bereiken. Mocht u een bericht achterlaten en nog geen lid van de VBNGB zijn dan nodigen wij u uit om lid te worden. Daar wordt de Vereniging sterker door.
Ons gastenboek wordt gemodereerd. Dat betekent dat uw bericht niet meteen verschijnt; het moet eerst worden vrijgegeven. Het gebruik van aliassen wordt niet toegestaan. Bedenk bij het schrijven dat iedere bezoeker van de site uw stuk kan lezen!
https://elpais.com/sociedad/2019/01/28/actualidad/1548704969_178978.html
Na de belasting, de gezondheidszorg.
Bovenstaande link is naar een artikel in ElPaís van vandaag. Ik weet niet of het ook in de Engelstalige editie terecht zal komen.
Het gaat over het omhoog schieten van de prive ziektekostenverzekering in Spanje, vooral na de drastische kortingen in de publieke zorg zo rond 2012. Eén op de 4 Spanjaarden heeft zo'n verzekering, hetzij gewoon prive (eventueel via een kadootje van de familie) of via de werkgever (de werkgever krijgt hiervoor 100% belastingaftrek). Ambtenaren mogen kiezen en kiezen voor het merendeel een particuliere verzekering ook wel Mutua genoemd.
Mensen kiezen vooral voor een (complementaire) prive ziektekostenverzekering om wachtlijsten voorbij te springen.
Mijn ervaring gedurende de bijna 13 jaar dat ik permanent woonachtig was in Spanje is dat er heen- en weer gesprongen wordt tussen de twee systemen. Artsen werken zowel in de publieke sector als in de prive sector.
Omdat een recept uitgeschreven door een arts in de prive sector niet vergoed wordt onder de polisvoorwaarden van een particuliere verzekering (tenzij je in het ziekenhuis ligt, dan worden de medicijnen wel vergoed), schrijft de arts hem vervolgens voor met zijn "publieke pet" op, zodat het medicijn wel vergoed wordt (eventueel met "co-pago").
Ik heb dit zelf ook meegemaakt voor de behandeling van actinische keratose (kijk uit voor de zon mensen, vooral in de winter als je even vergeet je in te smeren en vervolgens een uur staat te leuteren met de buurman in de volle zon 😊). Ik bezocht de dermatoloog bij de prive kliniek, die mij vervolgens Picato (ook hier, kijk uit voor allergische reacties die erger zijn dan de aandoening😢) voorschreef.
Dit is een vrij prijzig medicijn (viel eigenlijk wel mee). Hij adviseerde me dan ook met zijn recept naar een dermatoloog van de publieke gezondheidszorg te gaan om hem te vragen hetzelfde recept op een ander papiertje uit te schrijven, zodat ik minder geld kwijt zou zijn. Dat zou een fluitje van een cent zijn, iets wat hij altijd deed.
Goed, ik naar het centro ambulatorio (ik was tenslotte ook "verdragsgerechtigd" en dat ben je niet voor niks), maar dat fluitje van een cent bleek anders uit te werken.
De afspraak kon ik maken over een maand of 3. Na mijn uitleg over wat de dermatoloog mij verteld had, keek de afspraken mevrouw mij niet al te vriendelijk aan. Je zag haar denken: weer zo'n welgestelde EU-gepensioneerde die ons publieke systeem komt uithollen.
Nu had ik al een knappe aanvaring gehad in 2013 met enkele afspraken dames toen ik mij als kersverse 65-jarige kwam aanmelden voor het aan mij via Nederland opgelegde publieke systeem. Einde van het liedje is dat ik de dame vriendelijk gedag heb gezegd, naar de apotheek aan de overkant ben gegaan en zelf heb betaald voor het vermaledijde medicijn. Welgesteld heeft vele voordelen.
Na de belasting, de gezondheidszorg.
Bovenstaande link is naar een artikel in ElPaís van vandaag. Ik weet niet of het ook in de Engelstalige editie terecht zal komen.
Het gaat over het omhoog schieten van de prive ziektekostenverzekering in Spanje, vooral na de drastische kortingen in de publieke zorg zo rond 2012. Eén op de 4 Spanjaarden heeft zo'n verzekering, hetzij gewoon prive (eventueel via een kadootje van de familie) of via de werkgever (de werkgever krijgt hiervoor 100% belastingaftrek). Ambtenaren mogen kiezen en kiezen voor het merendeel een particuliere verzekering ook wel Mutua genoemd.
Mensen kiezen vooral voor een (complementaire) prive ziektekostenverzekering om wachtlijsten voorbij te springen.
Mijn ervaring gedurende de bijna 13 jaar dat ik permanent woonachtig was in Spanje is dat er heen- en weer gesprongen wordt tussen de twee systemen. Artsen werken zowel in de publieke sector als in de prive sector.
Omdat een recept uitgeschreven door een arts in de prive sector niet vergoed wordt onder de polisvoorwaarden van een particuliere verzekering (tenzij je in het ziekenhuis ligt, dan worden de medicijnen wel vergoed), schrijft de arts hem vervolgens voor met zijn "publieke pet" op, zodat het medicijn wel vergoed wordt (eventueel met "co-pago").
Ik heb dit zelf ook meegemaakt voor de behandeling van actinische keratose (kijk uit voor de zon mensen, vooral in de winter als je even vergeet je in te smeren en vervolgens een uur staat te leuteren met de buurman in de volle zon 😊). Ik bezocht de dermatoloog bij de prive kliniek, die mij vervolgens Picato (ook hier, kijk uit voor allergische reacties die erger zijn dan de aandoening😢) voorschreef.
Dit is een vrij prijzig medicijn (viel eigenlijk wel mee). Hij adviseerde me dan ook met zijn recept naar een dermatoloog van de publieke gezondheidszorg te gaan om hem te vragen hetzelfde recept op een ander papiertje uit te schrijven, zodat ik minder geld kwijt zou zijn. Dat zou een fluitje van een cent zijn, iets wat hij altijd deed.
Goed, ik naar het centro ambulatorio (ik was tenslotte ook "verdragsgerechtigd" en dat ben je niet voor niks), maar dat fluitje van een cent bleek anders uit te werken.
De afspraak kon ik maken over een maand of 3. Na mijn uitleg over wat de dermatoloog mij verteld had, keek de afspraken mevrouw mij niet al te vriendelijk aan. Je zag haar denken: weer zo'n welgestelde EU-gepensioneerde die ons publieke systeem komt uithollen.
Nu had ik al een knappe aanvaring gehad in 2013 met enkele afspraken dames toen ik mij als kersverse 65-jarige kwam aanmelden voor het aan mij via Nederland opgelegde publieke systeem. Einde van het liedje is dat ik de dame vriendelijk gedag heb gezegd, naar de apotheek aan de overkant ben gegaan en zelf heb betaald voor het vermaledijde medicijn. Welgesteld heeft vele voordelen.
