Gastenboek
Dit gastenboek is bedoeld voor bijdragen en opmerkingen van bezoekers van onze site (leden en niet-leden). Vermeld altijd uw e-mail adres zodat wij eventueel contact met u kunnen opnemen. Met vermelding van uw e-mail adres kunnen anderen u óók bereiken. Mocht u een bericht achterlaten en nog geen lid van de VBNGB zijn dan nodigen wij u uit om lid te worden. Daar wordt de Vereniging sterker door.
Ons gastenboek wordt gemodereerd. Dat betekent dat uw bericht niet meteen verschijnt; het moet eerst worden vrijgegeven. Het gebruik van aliassen wordt niet toegestaan. Bedenk bij het schrijven dat iedere bezoeker van de site uw stuk kan lezen!
Een update over de politieke situatie in Catalonië. De afgelopen dagen is er overleg geweest over het plan van Puigdemont en de zijnen om zijn installatie als President van de Generalitat op afstand te bewerkstelligen. Het overleg was tussen de partijen die een afscheiding voorstaan, de ERC, de PDetCat (waaronder Puigdemont’s JuntsxCat) en de anarchisten van de CUP. De ERC heeft afgehaakt om met een gezamenlijk voorstel te komen. In bedekte termen betekent dit dat zij geen haalbaarheid zien voor het plan (en het zou mij niet verbazen dat zij daar zelfs blij mee zouden zijn). De JuntsxCat heeft nu het plan zelf ingediend bij de “Mesa del Parlement de Catalunya”.
Kort gezegd behelst het een installatie van Puigdemont op afstand en regeren van Puigdemont op afstand. De oppositie ziet hier uiteraard geen brood in en het is nog maar de vraag hoeveel gedeputeerden van de ERC er brood in zien. De centrale regering in Madrid wijst het van de hand.
Volgens de JuntsxCat (lees uiteindelijk PDetCat, de oude CDC-ers, de “convergentes”) zou een afwijzing betekenen, nieuwe verkiezingen. Zij zijn daar niet bang voor, maar vermoeden dat dat een vrees is van de ERC. Zo gaat het dus heen- en weer.
De regering in Madrid heeft artikel 155 van de grondwet ingeroepen. Een artikel dat rechtstreeks gebaseerd is op de Duitse wet en de federale staten. Dit laatste terzijde. De ERC wil graag dat artikel 155 uit de weg geruimd wordt. De kandidaatstelling van Puigdemont staat dit in de weg. Rajoy hoeft weinig te doen. Rajoy heeft de wet ingeroepen en zal continue in beroep gaan bij het TS of het TC. Voor het inroepen van artikel 155 had en heeft hij de ruggesteun van de Senaat.
Het kat- en muisspel is niet langer meer tussen de afscheidingsbewegingen in Catalonië en de centrale Staat in Madrid, maar tussen de afscheidingsbewegingen onderling. In dat opzicht hoeven zelfs de oppositiepartijen in Catalonië niets te doen. Het is slecht afwachten wie wie afslacht. Én waarschijnlijk tot de zoveelste nieuwe verkiezingen sinds in 2012 Artur Mas dacht dat hij de 1e president kon worden van een onafhankelijk Catalonië. Inmiddels is Artur Mas af door de zijdeur en ook geen voorzitter meer van de PDetCat.
Sinds die tijd wordt er niet meer “geregeerd” in Catalonië. De zaken worden waargenomen door de ambtenaren uit Madrid die naar Catalonië zijn gestuurd. Dat schijnt best aardig te verlopen, maar uiteraard is het de bedoeling dat artikel 155 wordt ingetrokken en Catalonië zijn zelfbestuur weer terug krijgt. Dat zal hoogst waarschijnlijk niet gebeuren zolang Puigdemont in Brussel aan de touwtjes probeert te trekken. Bij de ERC weten ze dat, maar het lijkt erop dat ze proberen een “elegante” oplossing te vinden voor de persoon Puigdemont (en hopen dat hij nu zelf “un paso al lado” zal nemen).
De gepensioneerden uit een ander EU-land woonachtig in Catalonië zijn beter af bij een Catalonië mét zelfbestuur in Spanje. Óf, tragisch genoeg een Catalonië met artikel 155 in werking. Een onafhankelijk Catalonië betekent geen belastingverdrag ter vermijding van dubbele belasting, geen dekking onder de EU-regels. Bovendien betekent het een land met een credit rating “basura”, geen grondwet, etc. etc. Kortom een land in oprichting, ironisch genoeg volledig afhankelijk van Spanje en niet erkend door de EU.
Dit alles verzin ik niet, maar komt rechtstreeks voort uit de verhoren van de gevangenen in Madrid én degenen die op borgtocht vrijgelaten zijn. Hun verhoren zijn letterlijk te horen op de audio tapes die gepubliceerd worden in de kranten. Persoonlijk vind ik het pathetisch om te horen waar die mensen mee bezig zijn geweest. Gokje wagen of “chasing windmills” komen naar boven.
Het betekent wel dat een welvarende regio als Catalonië al meer dan 5 jaar tot stilstand is gekomen. Voor- of tegenstanders van het proces voor onafhankelijkheid die in continue onzekerheid zijn, een economie die immense schade lijdt.
Als een P.S. zou ik hier aan toe willen voegen voor degene die spreekt over “de opvolgers van Franco” (dat zijn dus de PP, de PSOE en ironisch genoeg de (originele) CDC, de partij van de man in Brussel. De partij die altijd een “deal” wist te sluiten met die “opvolgers”), dat het enige kind van Franco, zijn dochter Carmen, op 29 december 2017 op 91 jarige leeftijd overleed. Een maand later werd haar testament geopend. Zij laat 5 kinderen en de nodige kleinkinderen achter, die miljoenen te verdelen hebben. De autonome regio Galícia heeft nog een rekening te vereffenen voor de publieke schatten die Franco zich toegeëigend had.
Kort gezegd behelst het een installatie van Puigdemont op afstand en regeren van Puigdemont op afstand. De oppositie ziet hier uiteraard geen brood in en het is nog maar de vraag hoeveel gedeputeerden van de ERC er brood in zien. De centrale regering in Madrid wijst het van de hand.
Volgens de JuntsxCat (lees uiteindelijk PDetCat, de oude CDC-ers, de “convergentes”) zou een afwijzing betekenen, nieuwe verkiezingen. Zij zijn daar niet bang voor, maar vermoeden dat dat een vrees is van de ERC. Zo gaat het dus heen- en weer.
De regering in Madrid heeft artikel 155 van de grondwet ingeroepen. Een artikel dat rechtstreeks gebaseerd is op de Duitse wet en de federale staten. Dit laatste terzijde. De ERC wil graag dat artikel 155 uit de weg geruimd wordt. De kandidaatstelling van Puigdemont staat dit in de weg. Rajoy hoeft weinig te doen. Rajoy heeft de wet ingeroepen en zal continue in beroep gaan bij het TS of het TC. Voor het inroepen van artikel 155 had en heeft hij de ruggesteun van de Senaat.
Het kat- en muisspel is niet langer meer tussen de afscheidingsbewegingen in Catalonië en de centrale Staat in Madrid, maar tussen de afscheidingsbewegingen onderling. In dat opzicht hoeven zelfs de oppositiepartijen in Catalonië niets te doen. Het is slecht afwachten wie wie afslacht. Én waarschijnlijk tot de zoveelste nieuwe verkiezingen sinds in 2012 Artur Mas dacht dat hij de 1e president kon worden van een onafhankelijk Catalonië. Inmiddels is Artur Mas af door de zijdeur en ook geen voorzitter meer van de PDetCat.
Sinds die tijd wordt er niet meer “geregeerd” in Catalonië. De zaken worden waargenomen door de ambtenaren uit Madrid die naar Catalonië zijn gestuurd. Dat schijnt best aardig te verlopen, maar uiteraard is het de bedoeling dat artikel 155 wordt ingetrokken en Catalonië zijn zelfbestuur weer terug krijgt. Dat zal hoogst waarschijnlijk niet gebeuren zolang Puigdemont in Brussel aan de touwtjes probeert te trekken. Bij de ERC weten ze dat, maar het lijkt erop dat ze proberen een “elegante” oplossing te vinden voor de persoon Puigdemont (en hopen dat hij nu zelf “un paso al lado” zal nemen).
De gepensioneerden uit een ander EU-land woonachtig in Catalonië zijn beter af bij een Catalonië mét zelfbestuur in Spanje. Óf, tragisch genoeg een Catalonië met artikel 155 in werking. Een onafhankelijk Catalonië betekent geen belastingverdrag ter vermijding van dubbele belasting, geen dekking onder de EU-regels. Bovendien betekent het een land met een credit rating “basura”, geen grondwet, etc. etc. Kortom een land in oprichting, ironisch genoeg volledig afhankelijk van Spanje en niet erkend door de EU.
Dit alles verzin ik niet, maar komt rechtstreeks voort uit de verhoren van de gevangenen in Madrid én degenen die op borgtocht vrijgelaten zijn. Hun verhoren zijn letterlijk te horen op de audio tapes die gepubliceerd worden in de kranten. Persoonlijk vind ik het pathetisch om te horen waar die mensen mee bezig zijn geweest. Gokje wagen of “chasing windmills” komen naar boven.
Het betekent wel dat een welvarende regio als Catalonië al meer dan 5 jaar tot stilstand is gekomen. Voor- of tegenstanders van het proces voor onafhankelijkheid die in continue onzekerheid zijn, een economie die immense schade lijdt.
Als een P.S. zou ik hier aan toe willen voegen voor degene die spreekt over “de opvolgers van Franco” (dat zijn dus de PP, de PSOE en ironisch genoeg de (originele) CDC, de partij van de man in Brussel. De partij die altijd een “deal” wist te sluiten met die “opvolgers”), dat het enige kind van Franco, zijn dochter Carmen, op 29 december 2017 op 91 jarige leeftijd overleed. Een maand later werd haar testament geopend. Zij laat 5 kinderen en de nodige kleinkinderen achter, die miljoenen te verdelen hebben. De autonome regio Galícia heeft nog een rekening te vereffenen voor de publieke schatten die Franco zich toegeëigend had.
